De hoaven van Delfziel
De Noordzee lag te slapen
Wie kwamen terug oet Kiel
En in de verte zag ik
De kroanen van Delfziel
De zun glee langzoam onder
Alsof e in 't wotter viel
En alle meeuwen zongen
Wie goanen weer noar Delfziel
'k Heb overaal al zwurven
En voak zo'n zet van hoes
Ik ken de krougen oet mien kop
Mor naargens vuil 'k mie thoes
Al snaren ze over Hamburg
Hou goud dat 't doar beviel
Ik wil 't laifst veur anker
In d'Hoaven van Delfziel
De loods dij bleef mor proaten '
t Viel hom hail nait op
Ik docht nait meer aan boakens
'k Haar aans wat aan de kop
De TM 47 Was ook op weg noar hoes
En schipper stak zien haand op
Vanoavend bivve thoes
'k Heb overaal al zwurven
En voak zo'n zet van hoes
Ik ken de krougen oet mien kop
Mor naargens vuil 'k mie thoes
Al het mien boot gain stuurhut
Gain mast en ook gain kiel
Ik wil mit die veur d'anker
In d'Hoaven van Delfziel
Die Häfen von Delfziel
Die Nordsee lag still
Wer kam zurück aus Kiel
Und in der Ferne sah ich
Die Kronen von Delfziel
Die Sonne sank langsam
Als ob sie ins Wasser fiel
Und alle Möwen sangen
Wir gehen wieder nach Delfziel
Ich hab überall schon umhergeirrt
Und oft so einen Satz von Zuhause
Ich kenn die Krümmungen aus meinem Kopf
Doch nirgends fühl ich mich zu Hause
Auch wenn sie über Hamburg reden
Halt ich's dort nicht aus
Ich will am liebsten vor Anker
In den Häfen von Delfziel
Der Lotsen, der nur redete
Es fiel ihm schwer, nicht auf
Ich dachte nicht mehr an Bojen
Ich hatte was am Kopf
Die TM 47 war auch auf dem Weg nach Hause
Und der Skipper hob seine Hand
Heute Abend sind wir zu Hause
Ich hab überall schon umhergeirrt
Und oft so einen Satz von Zuhause
Ich kenn die Krümmungen aus meinem Kopf
Doch nirgends fühl ich mich zu Hause
Auch wenn mein Boot keinen Steuerstand hat
Kein Mast und auch keinen Kiel
Ich will mit dem vor Anker
In den Häfen von Delfziel