When the waves are too high
I never thought a house could be a prison, my love,
I never thought a breeze could be a gale.
But since you've gone, my rooms are empty, my love,
And I'm the prisoner of my own jail.
Who's gonna set me free, Or will it always be,
That all my faults will torture me until I die.
Or is it all in vain, love is not to remain,
Cause if you got it you may keep it for a cry.
(Why, oh why, why you and I)
Heaven, heaven, do you go, no I don't know why.
When the waves are too high,
And the sea is too rough,
And your love is shipwrecked,
Then your life's pretty tough.
Just remember one thing,
It's a thing oh so true:
You are born all alone,
And you die alone too.
And all in between,
Is the life that you live,
Is the love that you get,
And the love you will give.
Wanneer de golven te hoog zijn
Ik had nooit gedacht dat een huis een gevangenis kon zijn, mijn lief,
Ik had nooit gedacht dat een bries een storm kon zijn.
Maar sinds je weg bent, zijn mijn kamers leeg, mijn lief,
En ben ik de gevangene van mijn eigen cel.
Wie gaat me bevrijden, of blijft het altijd zo,
Dat al mijn fouten me martelen tot ik sterf.
Of is het allemaal tevergeefs, liefde is niet om te blijven,
Want als je het hebt, mag je het houden voor een schreeuw.
(Waarom, oh waarom, jij en ik)
Hemel, hemel, ga je weg, nee ik weet niet waarom.
Wanneer de golven te hoog zijn,
En de zee te ruw,
En je liefde schipbreuk lijdt,
Dan is je leven best zwaar.
Vergeet één ding niet,
Het is iets oh zo waar:
Je wordt helemaal alleen geboren,
En je sterft ook alleen.
En alles daartussenin,
Is het leven dat je leeft,
Is de liefde die je krijgt,
En de liefde die je zult geven.