Het Twijde Perron
t Is zoaterdagoavend, t twijde perron,
Zien wichtje dij staait al te wachten,
t Is boeten routkold mor van binnen is ze waarm,
Ze ston der al even over achten.
Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf,
In t roam van dij ol Intercity,
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden:
Ik raais in gedachten voak met die.
Om twinteg veur negen, ja din komt ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ze lopen t perron of, de nacht is nog jong,
En overal bliede gezichten.
De zundag vlugt om en t is zo weer oavend,
Ze stoan op t perron met zien baaiden,
Ze kropt tegen hom aan en hai holdt zuk zo stoer,
En ze schraait deur t idee van de schaaiden.
Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf,
In t roam van dij ol Intercity,
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden:
Ik raais in gedachten voak met die.
Om tien over negen, ja din gaait ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ze lopt t perron of en rilt van de kol',
En overal zwaarde gezichten.
Ze binnen al laank traauwd en ze binnen al weer schaiden,
En baaiden hebben heur aigen gedachten,
En zoaterdagsoavends op het twijde perron,
Doar stoanen al weer aandern te wachten.
Ik bin op miezulf en ik mout mie mor redden,
Mor k kin der nog nait zo best tegen,
t Is zoaterdagoavend en k loop noar t station,
En de klok het het twinteg veur negen.
Om twinteg veur negen, ja din komt ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ik loop t perron of en ril van de kol',
En overal zwaarde gezichten...
El Segundo Andén
Es sábado por la noche, el segundo andén,
Su pequeña esposa está esperando,
Está helado afuera pero por dentro está caliente,
Lleva allí desde hace un rato.
Entre Hoaren y Helpman se ve a sí mismo,
En el bullicio de ese viejo Intercity,
Con su mirada en la vía y piensa en sus palabras:
Viajo en pensamientos a menudo contigo.
Veinte para las nueve, entonces llega un tren,
Un altavoz anuncia algunas noticias,
La gente camina por el andén, la noche es joven,
Y hay rostros felices por todas partes.
El domingo vuela y pronto es de nuevo noche,
Ellos están en el andén juntos,
Ella se acurruca contra él y él se mantiene firme,
Y ella se estremece ante la idea de la separación.
Entre Hoaren y Helpman se ve a sí mismo,
En el bullicio de ese viejo Intercity,
Con su mirada en la vía y piensa en sus palabras:
Viajo en pensamientos a menudo contigo.
Diez pasadas las nueve, entonces se va un tren,
Un altavoz anuncia algunas noticias,
Ella se aleja del andén y tiembla de frío,
Y hay rostros tristes por todas partes.
Ya están casados desde hace mucho y ya se están separando,
Y ambos tienen sus propios pensamientos,
Y los sábados por la noche en el segundo andén,
Allí están otros esperando de nuevo.
Estoy solo y debo arreglármelas por mi cuenta,
Pero no lo llevo tan bien,
Es sábado por la noche y camino hacia la estación,
Y el reloj marca veinte para las nueve.
Veinte para las nueve, entonces llega un tren,
Un altavoz anuncia algunas noticias,
Me alejo del andén y tiemblo de frío,
Y hay rostros tristes por todas partes...