Güneþi Hiç Görmedim
Güneþi hiç görmedim penceremde
Ne ay doðdu geceme ne bir yýldýz
Hem sýkýþ sýkýþ hem çöl kadar ýssýz
Beþ yýldýr birþeyler soluyor içimde
Dal olsun diye kuþa uzattýmdý kolumu
Omuzlarýma kadar ekmek ufaladýmdý
Yanýlýp da bir kez bile konmadý
Ýnip üç adýmda bitirdim yolumu
Evet üç adýmda bir tokat gibi
Yüzüme çarptý duvar
Dibine çöküp avuçlarýmý açtým fakat
Hangisine sapsam ne çok yol var
Beþ yýldýr birþeyler soluyor içimde
Nunca vi el sol
Nunca vi el sol en mi ventana
Ni la luna salió en mi noche, ni una estrella
Tan apretado y tan desolado como un desierto
Hace cinco años algo se desvanece dentro de mí
Extendí mi brazo para que fuera una rama para los pájaros
Desmenucé pan hasta mis hombros
Nunca se posaron ni una sola vez
En tres pasos terminé mi camino
Sí, en tres pasos como una bofetada
La pared me golpeó en la cara
Me derrumbé y abrí mis manos en el suelo, pero
¿A cuál aferrarme, hay tantos caminos?
Hace cinco años algo se desvanece dentro de mí