395px

Eenvoudig Als Goedemorgen

Édith Piaf

Simple Comme Bonjour

C'est une histoire si banale
Vraiment si peu originale
Je ne sais pas pourquoi, en vérité
On me la fait toujours répéter
Ell's ont été plus qu'une copine
C'était pour moi presque une frangine
Mais l'aventure tient en quelques mots concis
Et l'on peut la résumer ainsi

La blonde et la brune
S'entendaient depuis toujours
L'amour en prit une
Tout ça est simple comme bonjour

Car un beau jour, il est venu un gars
Dont les grands yeux étaient pleins de tendresse
Mais elle était bien plus belle que moi
Et c'est la blonde qui fut sa maîtresse

C'est une histoire si banale
Elle n'est guère originale
A travers un voile de pleurs dans les yeux
Je les ai vus partir tous les deux

Chacun disait qu'elle était belle
Ces mots, comme une ritournelle
Dansaient dans ma tête
Et y dansent depuis
Sans prévenir, les jours et les nuits

La blonde et la brune
Jadis, riaient de l'amour
L'amour en prit une
Tout ça est simple comme bonjour

Le gars parti, la fille avec lui
Je suis restée avec pour seul ami
Ma lourde peine et, chaque jour, l'ennui
Emplit mon cœur et plane sur ma vie

Mon Dieu, que l'histoire est banale
Et qu'elle est peu originale!
Ça finirait là qu'on en parlerait plus
Mais le hasard ne l'a pas voulu

Chacun disait qu'elle était belle
Ah, l'obsédante ritournelle!
Alors, quand j'l'ai vue
Toute seule au fond du bois
Mais tout ça ne regarde que moi

La blonde et la brune
Sont séparées pour toujours
Il n'en reste qu'une
Tout ça est simple comme bonjour

Eenvoudig Als Goedemorgen

Het is een verhaal zo banaal
Echt zo weinig origineel
Ik weet niet waarom, in waarheid
Moet ik het steeds weer herhalen
Ze waren meer dan een vriendin
Voor mij was ze bijna een zusje
Maar het avontuur past in enkele woorden kort
En zo kunnen we het samenvatten

De blonde en de bruinette
Begrip hadden ze altijd al
De liefde nam er één mee
Dat is zo eenvoudig als goedemorgen

Want op een mooie dag kwam er een jongen
Met grote ogen vol tederheid
Maar zij was veel mooier dan ik
En het was de blonde die zijn minnares werd

Het is een verhaal zo banaal
Het is nauwelijks origineel
Door een sluier van tranen in mijn ogen
Heb ik ze samen zien gaan

Iedereen zei dat ze mooi was
Die woorden, als een deuntje
Dansen in mijn hoofd
En dansen daar nog steeds
Zonder waarschuwing, de dagen en de nachten

De blonde en de bruinette
Lachten ooit om de liefde
De liefde nam er één mee
Dat is zo eenvoudig als goedemorgen

De jongen vertrok, het meisje met hem
Ik bleef alleen met als enige vriend
Mijn zware verdriet en, elke dag, de verveling
Vult mijn hart en hangt boven mijn leven

Mijn God, wat is het verhaal banaal
En wat is het weinig origineel!
Het zou daar eindigen en we zouden er niet meer over praten
Maar het toeval wilde het niet

Iedereen zei dat ze mooi was
Ah, die obsessieve deuntje!
Dus, toen ik haar zag
Helemaal alleen in het bos
Maar dat gaat alleen mij aan

De blonde en de bruinette
Zijn voor altijd gescheiden
Er blijft er nog maar één over
Dat is zo eenvoudig als goedemorgen

Escrita por: Marcel Louiguy, Roméo Carlès