395px

Degene die niet kon huilen

Édith Piaf

Celui qui ne savait pas pleurer

C'est l'histoire d'un type moyen
Qui n'avait jamais pu pleurer
Il en avait pas les moyens
Pourtant il aurait bien aimé

Car de pleurer, ça vous soulage
Et ça vous met du baume dans le coeur
Mais lui, il avait passé l'âge
D'apprendre le chagrin par coeur

Il essayait de se concentrer
Pour s'émouvoir à l'improviste
Mais non il savait pas pleurer
Et c'est ça qui le rendait triste

Pour se payer ce petit instant
Où l'on est vraiment malheureux
Y se fabriquait des embêtements
Inventait des ennuis sérieux

Et pour ça il savait s'y prendre
A en juger par son passé
Il avait même tenté de se pendre
Preuve qu'il aimait pas rigoler

Quand se présentait un beau malheur
Tout de suite il lui faisait du charme
Mais il avait beau se crever le coeur
Il pouvait pas trouver une larme

Ça lui a passé subitement
Rencontrant près d'une fontaine
Où se débarbouillait le printemps
Une gosse qui avait de la peine

Dans son petit tablier de toile
Elle pleurait comme une enfant
Il a vu ses yeux pleins d'étoiles
Alors il en a fait autant

Un type comme ça, c'est pas commun
Car il était pas comme nous autres
Puisque, pour qu'il ait du chagrin
Il lui fallait le chagrin des autres

La gosse était toute seule au monde
Toute seule le jour, toute seule la nuit
Et puis surtout, elle était blonde
Alors il l'a prise avec lui

Il est content puisque c'est elle
Qui lui a appris à pleurer
Mais la leçon était trop belle
La fille aussi tout a raté

Il est devenu bien malheureux
Trompé plus qu'il ne le mérite
Et tous les jours, il pleure un peu
Maintenant qu'il sait, il en profite

Degene die niet kon huilen

Het is het verhaal van een gewone man
Die nooit had kunnen huilen
Hij had er de middelen niet voor
Toch had hij het graag gewild

Want huilen, dat verlicht je
En het brengt balsem in je hart
Maar hij was te oud geworden
Om verdriet uit zijn hoofd te leren

Hij probeerde zich te concentreren
Om zich onverwachts te ontroeren
Maar nee, hij kon niet huilen
En dat maakte hem verdrietig

Om dat kleine moment te kopen
Waarin je echt ongelukkig bent
Maakte hij zichzelf problemen
Uitvond hij serieuze zorgen

En daarvoor wist hij hoe hij het moest aanpakken
Te oordelen naar zijn verleden
Hij had zelfs geprobeerd zich op te hangen
Bewijs dat hij niet van grappen hield

Wanneer er een mooi ongeluk kwam
Maakte hij meteen indruk op het ongeluk
Maar hoe hard hij ook zijn hart brak
Hij kon geen traan vinden

Het ging hem plotseling voorbij
Toen hij bij een fontein kwam
Waar de lente zich opfriste
Een meisje dat verdriet had

In haar kleine schort van stof
Huilde ze als een kind
Hij zag haar ogen vol sterren
Dus deed hij hetzelfde

Een man zoals hij, dat is niet gewoon
Want hij was niet zoals wij
Omdat, om verdriet te hebben
Hij het verdriet van anderen nodig had

Het meisje was helemaal alleen in de wereld
Helemaal alleen overdag, helemaal alleen 's nachts
En vooral, ze was blond
Dus nam hij haar mee

Hij is blij omdat zij
Hem heeft geleerd te huilen
Maar de les was te mooi
Het meisje heeft ook alles verpest

Hij is heel ongelukkig geworden
Bedrogen meer dan hij verdient
En elke dag huilt hij een beetje
Nu hij het weet, geniet hij ervan

Escrita por: Henri Contet / Claude Rosenlecher