Un refrain courait dans la rue
Dans un amour faut de la fierté
Pouvoir se taire, de la dignité
Savoir partir au bon moment
Cacher son mal en souriant
Et je me disais en marchant
Que j'avais su partir à temps
Si mon coeur est désespéré
Il ne m'aura pas vu pleurer
Un refrain courait dans la rue
Bousculant les passants
Qui se faufilait dans la cohue
D'un petit air engageant
J'étais sur son passage
Il s'arrêta devant moi
Et me dit d'être sage
"Tu es triste, mon Dieu, pourquoi?
Viens, et rentre dans ma chanson
Il y a de beaux garçons…
Jette ton chagrin dans le ruisseau
Et tourne-lui le dos..."
Il faut que ton couplet soit gai
Alors parlons du mois de mai
Des arbres en robe de lilas
Et de l'été qui pousse en tas
Y a des violettes, un balcon
Un vieux poète chante une chanson
Ma robe est tachée de soleil
Je le garde pour mes réveils
Un refrain courait dans la rue
Bousculant les passants
Qui se faufilait dans la cohue
D'un petit air engageant
Les gens sur son passage
Se regardaient l'air surpris
Cessaient leurs bavardages
"Quel est donc ce malappris?"
Oui, mais l'air était entraînant
Et les mots engageants
Et surtout, il y avait dedans
Du rire à bout portant…
Si cet air qui court dans la rue
Peut chasser vos tourments
Alors entrez dans la cohue
Y a de la place en poussant…
Een refrein liep door de straat
In de liefde is er trots
Kunnen zwijgen, met waardigheid
Weten wanneer je moet gaan
Je pijn verbergen met een lach
En ik dacht terwijl ik liep
Dat ik op tijd was weggegaan
Als mijn hart wanhopig is
Zal het me niet zien huilen
Een refrein liep door de straat
Duwend tegen de voorbijgangers
Die zich een weg baanden door de drukte
Met een uitnodigende toon
Ik stond op zijn pad
Hij stopte voor mij
En zei me wijs te zijn
"Je bent verdrietig, mijn God, waarom?
Kom, en stap in mijn lied
Er zijn mooie jongens...
Gooi je verdriet in de goot
En draai hem de rug toe..."
Je couplet moet vrolijk zijn
Laten we het over mei hebben
Over bomen in lila jurken
En de zomer die in hopen groeit
Er zijn viooltjes, een balkon
Een oude dichter zingt een lied
Mijn jurk is besmeurd met zon
Ik bewaar het voor mijn ontwaken
Een refrein liep door de straat
Duwend tegen de voorbijgangers
Die zich een weg baanden door de drukte
Met een uitnodigende toon
De mensen op zijn pad
Keken elkaar verbaasd aan
Stopten met hun geklets
"Wat is dit voor een ongepaste?"
Ja, maar de melodie was aanstekelijk
En de woorden uitnodigend
En vooral, er zat in
Lachen van dichtbij...
Als deze melodie die door de straat loopt
Jullie zorgen kan verdrijven
Kom dan binnen in de drukte
Er is ruimte als je duwt...