Kumipuiden kuolema
Siellä oli meri ja meren kuuman yllä karu kivinen kuu
Siellä viidakon soturit rantakapakkansa huhuissa juopuu
Minä otin oluen, minä, keltanokka, kiho vieraan maan
Minäkin kelpasin kun yö laski lapsiaan
Siellä minä olin, missä mustat miehet juhli vapauttaan
Missä Coca-Cola Jeesus piti huolta laumastaan
Aina kumipuiden kuolemaan
Minä kuulin leijonan liikkuvan kivisen kuun alla
Sataman kajo houkutti kissoja viidakosta kaupunkiin
Minä kuulin yhtiön olevan suurempi kuin Jumala
Lempeä oli viidakon usko sivistyksen ihmeisiin
Siellä oli toivo kuin silkkipaita yllä köyhän maan
Ja Firestonen prinsessa veti kehityksen kelkkaa
Kohti kumipuiden kuolemaa
La muerte de los árboles de goma
Si había un mar y sobre el caliente mar una luna rocosa y áspera
Donde los guerreros de la selva se emborrachan en los rumores de su taberna en la playa
Tomé una cerveza, yo, novato, elevándome en tierra extranjera
También fui aceptado cuando la noche descendió a sus hijos
Allí estaba yo, donde los hombres negros celebraban su libertad
Donde Coca-Cola Jesús cuidaba de su rebaño
Siempre hacia la muerte de los árboles de goma
Escuché al león moverse bajo la luna rocosa
La luz del puerto atraía a los gatos de la selva a la ciudad
Escuché que la empresa era más grande que Dios
La fe de la selva era suave ante las maravillas de la civilización
Había esperanza como una camisa de seda sobre la tierra pobre
Y la princesa de Firestone tiraba del trineo del progreso
Hacia la muerte de los árboles de goma