De Trooster
'n Ziekentrooster was gestorven
Zoals dat met elk mens geschiedt
Hij had 't beste deel verworven
Maar d'arme weeuw zat in 't verdriet!
Ze vond zich eenzaam en verlaten
Geen troost van vreemden kon haar baten
De ware trooster was er niet!
Wel poogden vrienden en vriendinnen
Haar hart weer voor de vreugd' te winnen
Wel sprak men steeds: "Vergeet je lot
Je man was van omhoog gegeven
'n Hoger macht nam weer z'n leven
Berust dus in de wil van God!"
"Nee", sprak ze, "ik kan hem niet vergeten
Onmoog'lijk, alles wat m'omringt
En telkens me weer in d'ogen springt
Doet mij 't verlies te smart'lijk weten!
Daar ligt nu z'n beste zwarte rok
Daar staat z'n bruine wandelstok
(Och, 't hart wordt me vaneen gereten)
Die 'k hem gaf, toen 'k was zijn bruid!
Daar hangt", en haar gemoed schoot volder
"Daar hangt z'n broek nog van de zolder
Maar ach! de trooster is d'r uit"
El Consolador
Un consolador enfermo había fallecido
Como sucede con todo ser humano
Había obtenido la mejor parte
Pero la pobre viuda estaba en la aflicción
Se sentía sola y abandonada
Ningún consuelo de extraños podía ayudarla
¡El verdadero consolador no estaba allí!
Aunque amigos y amigas intentaban
Volver a ganar su corazón para la alegría
Siempre se decía: 'Olvida tu destino'
Tu esposo fue dado desde lo alto
Una fuerza superior tomó su vida de nuevo
¡Así que acepta la voluntad de Dios!'
'No', dijo ella, 'no puedo olvidarlo
Imposible, todo lo que me rodea
Y cada vez que me golpea en los ojos
Me hace sentir dolorosa la pérdida
Ahí está su mejor traje negro
Ahí está su bastón marrón de paseo
(Oh, el corazón se me rompe)
¡Que le di cuando era su novia!
Ahí cuelga', y su corazón se llenó de tristeza
'Ahí cuelga su pantalón todavía del desván
Pero ¡ay! el consolador se ha ido