Professiehoeren
Haar lichaam is vaak schoon gebouwd
'n Fonk'lend oog, maar 't hart is koud
Als marmer
Alleen het geld van haar meneer
Dat maakt haar soms 'n enkel keer
Iets warmer
Nooit gaat ze beneden 't tarief
Wie meer haar geeft, is wel zo lief
Bereek'ning
En heeft ze soms gevoel voor kunst
Dan gunt ze 'n schilder vaak 'n gunst
Voor 'n teek'ning!
Heur haren zijn soms prachtig blond
Haar teint zo fris en zo gezond...
Geschilderd!
Want ziet men haar en neglige
Dant valt de dame vaak niet mee
Verwilderd
Al kent zij geen A voor 'n B
Toch spreekt zij over alles mee
De stommerd!
Ze kleedt zich goed, ja zelfs met zwier
In tijd van nood is haar bankier
De lommerd!
Zij zweert u bij 't heil van hare ziel
Dat nooit 'n ander haar beviel!...
Gelogen!
Zo'n eed blijft meest geen dag van kracht
Want reeds heeft z'u de and're nacht
Bedrogen
Zelfs als u haar goed mainteneert
En duizenden met haar verteert
Och arme!
Vindt u haar met 'n brok acteur
'n Slager of 'n conducteur
In d'armen!
Vertoont ze zich in 't publiek
Is haar toilet op en top chic
'n Dame!
In Theatre ofwel bij Carre
Zitten ze meestal met d'r twee...
Reclame!
'n Glaasje bier is ordinair
Ze drinken liever met veel air
Champagne
Maar als 'n vriendin haar inviteert
Zuipen zij heel ongegeneerd
Oranje!
Zo leven ze heel ongestoord
'n Jaar of tien soms vrolijk voort
Geen zorgen
Alom weerklinkt haar brute lach
Bekommert zich niet om de dag
Van morgen
Maar is de eerste jeugd voorbij
Verloopt voor haar ook het getij...
Ze kwijnen
Haar jeugd, haar schoonheid, ze gaan heen
Haar vroeg're vrienden ook meteen
Verdwijnen
Dan zoekt ze bij 'n elk haar heil
En geeft zich voor 'n paar centen veil
Ach! Leven...
Kieskeurigheid heeft ze verleerd
Ze doet wat men van haar begeert
Om 't even!
Zo wordt haar 't leven tot 'n hel
Na 'n jaar of wat is ze vrijwel
Versleten...
En zij, eens zo gezocht, begeerd
Dan op 'n gasthuisbed crepeert
Vergeten!...
En ziet daarginds die lijkkoets gaan
Geen enk'le ziel loopt achteraan
Verlaten
Geen krans, geen bloem, niets dekt de baar
Men zal misschien zelfs nooit van haar
Meer praten
Toch... Ja!... Misschien is er nog een:
Hij ging door haar schuld doodarm heen
Haar tronie
Wordt met 'n vloek nog steeds herdacht
Zij!... Zij heeft hem zover gebracht...
Kolonie!
Profesionales del amor
Su cuerpo a menudo está bien construido
Una mirada brillante, pero su corazón es frío
Como mármol
Solo el dinero de su señor
A veces la hace un poco
Más cálida
Nunca baja su tarifa
Quien le da más, es muy amable
Calculadora
Y si a veces tiene sentido artístico
A menudo le hace un favor a un pintor
Por un dibujo!
Su cabello a veces es rubio y hermoso
Su tez tan fresca y saludable...
Pintada!
Porque si la ves descuidada
La dama a menudo no parece
Despeinada
Aunque no conozca la A de la B
Aún habla de todo
¡La tonta!
Se viste bien, incluso con elegancia
En tiempos de necesidad, su banquero
El tonto!
Ella jura por la salvación de su alma
¡Que nunca le gustó otro!...
¡Mentira!
Un juramento no dura mucho
Porque ya la ha engañado
La otra noche
Incluso si la mantiene bien
Y gasta miles con ella
¡Pobre!
Si la encuentras con un actor mediocre
Un carnicero o un conductor
En los brazos!
Cuando se muestra en público
Su atuendo es elegante y de primera
¡Una dama!
En el teatro o en el Carré
Suelen estar con dos...
Publicidad!
Una cerveza es vulgar
Prefieren beber con mucha elegancia
Champán
Pero si una amiga la invita
Beberán sin pudor
Naranja!
Así viven tranquilamente
Alegres durante unos diez años
Sin preocupaciones
Su risa brutal resuena por todas partes
No le importa el día
De mañana
Pero cuando la juventud se acaba
También se va para ella...
Se marchitan
Su juventud, su belleza, se desvanecen
Sus antiguos amigos también
Desaparecen
Entonces busca consuelo en cualquiera
Y se vende por unos centavos
¡Ay! Vida...
Ha perdido la exigencia
Hace lo que se le pide
¡Lo que sea!
Así su vida se convierte en un infierno
Después de un año o dos, está casi
Desgastada...
Y ella, una vez tan buscada, deseada
Luego muere en una cama de hospital
¡Olvidada!...
Y allá va el coche fúnebre
Ninguna alma sigue detrás
Abandonada
Sin corona, sin flores, nada cubre el féretro
Quizás nunca más
Hablarán de ella
Sin embargo... ¡Sí!... Tal vez haya uno más:
Él murió en la pobreza por su culpa
Su rostro
Todavía se recuerda con una maldición
¡Ella!... Lo llevó a ese extremo...
Colonia!