A Carta
Estou escrevendo esta carta meio aos prantos
Ando meio pelos cantos
Pois não encontrei coragem
De encarar o seu olhar
Está fazendo algum tempo
Que uma coisa aqui por dentro
Despertou e é tão forte
Que eu não pude te contar
Quando você ler
Eu vou estar bem longe
Não me julgue tão covarde
Só não quis te ver chorar
Perdão, amiga
São coisas que acontecem
Dê um beijo nos meninos
Pois eu não vou mais voltar
Como eu poderia dar a ela esta carta?
Como eu vou deixar pra sempre aquela casa
Se eu já sou feliz, se eu já tenho amor
Se eu já vivo em paz?
E por isso decidi
Que vou ficar com ela
A minha passagem, por favor, cancela
Vá sozinha, eu não vou mais
Quando cheguei no portão da minha casa
Como se eu tivesse asas
Me senti igual criança
Deu vontade de voar
Quase entrei pela janela
Minha esposa ali, tão bela
Dei um forte e longo abraço
E comecei a chorar
E com as lágrimas as palavras vinham
E rolavam como pedras
E ela só a me escutar
Ao enxugar minhas lágrimas com um beijo
Revelou que já sabia
Mas iria perdoar
Como eu poderia dar a ela essa carta?
Como eu vou deixar pra sempre aquela casa
Se eu já sou feliz, se eu já tenho amor
Se eu já vivo em paz?
E por isso decidi
Que vou ficar com ela
A minha passagem, por favor, cancela
Vá sozinha, não vou mais
Como eu poderia dar a ela esta carta?
Como eu vou deixar pra sempre aquela casa
Se eu já sou feliz, se eu já tenho amor
Se eu já vivo em paz?
E por isso decidi
Que vou ficar com ela
A minha passagem, por favor, cancela
Vá sozinha, não vou mais
Vá sozinha, eu não vou mais
Eu não vou mais
De Brief
Ik schrijf deze brief met tranen in mijn ogen
Ik voel me een beetje verloren
Want ik vond de moed niet
Om je aan te kijken
Het is al een tijdje geleden
Dat er iets hier van binnen
Wakker werd en zo sterk is
Dat ik het je niet kon vertellen
Wanneer je leest
Zal ik heel ver weg zijn
Oordeel niet te hard over me
Ik wilde je gewoon niet zien huilen
Sorry, vriendin
Dit zijn dingen die gebeuren
Geef een kus aan de jongens
Want ik kom niet meer terug
Hoe kon ik haar deze brief geven?
Hoe kan ik voor altijd dat huis verlaten
Als ik al gelukkig ben, als ik al liefde heb
Als ik al in vrede leef?
En daarom heb ik besloten
Dat ik bij haar blijf
Annuleer alsjeblieft mijn ticket
Ga alleen, ik ga niet meer
Toen ik bij de poort van mijn huis aankwam
Voelde ik me alsof ik vleugels had
Ik voelde me als een kind
Ik had zin om te vliegen
Ik stond bijna door het raam
Mijn vrouw daar, zo mooi
Ik gaf een sterke en lange omhelzing
En begon te huilen
En met de tranen kwamen de woorden
En rolden als stenen
En zij luisterde alleen maar
Toen ze mijn tranen met een kus droogde
Reveleerde ze dat ze het al wist
Maar ze zou vergeven
Hoe kon ik haar deze brief geven?
Hoe kan ik voor altijd dat huis verlaten
Als ik al gelukkig ben, als ik al liefde heb
Als ik al in vrede leef?
En daarom heb ik besloten
Dat ik bij haar blijf
Annuleer alsjeblieft mijn ticket
Ga alleen, ik ga niet meer
Hoe kon ik haar deze brief geven?
Hoe kan ik voor altijd dat huis verlaten
Als ik al gelukkig ben, als ik al liefde heb
Als ik al in vrede leef?
En daarom heb ik besloten
Dat ik bij haar blijf
Annuleer alsjeblieft mijn ticket
Ga alleen, ik ga niet meer
Ga alleen, ik ga niet meer
Ik ga niet meer