Rozbitkowie
I znów jesteśmy ze sobą twarzą w twarz
Rzuceni w otchłań szalejących fal
Tak bezradni, przed sobą ukrywamy wstyd
Bez sił i złudzeń, że nowy nas może ocalić świt
I nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że
Ta łódź od dawna już płynie do góry dnem
Po rozległych bezdrożach wzburzonych mórz
Nikt z nas nie spostrzegł: Ta łódź od dawna tonie już
Karnawału dawno minął czas
Chleb codzienny zastąpił nam szampana smak
I teraz każde słowo, które pada z naszych ust
Coraz większy (coraz większy) miedzy nami z dnia na dzień stawia mur
Tak więc nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że
Ta łódź od dawna już płynie do góry dnem
Po rozległych bezdrożach wzburzonych mórz
Nikt z nas nie spostrzegł: Ta łódź od dawna przecież tonie już
Nie chcę winić nikogo z nas
Rozpamiętywać gorzkich chwil, wiecznie rozliczać z kłamstw
Nie chcę słuchać wyjaśnień zbędnych słów
Jaki to ma teraz sens, gdy coś umknęło bezpowrotnie
I nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że
Ta łódź od dawna już płynie do góry dnem
Po rozległych bezdrożach tułamy się
Bo każdy z nas pragnął ujrzeć inny przed sobą brzeg
I nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł
Ta łódź od dawna przecież tonie już
Nikt nie spostrzegł, nikt z nas nie spostrzegł
I nikt jak dotąd nie spostrzegł, nikt z nas nie spostrzegł
Nikt z nas nie spostrzegł: Ta łódź tonie już
Rzuceni w otchłań szalejących fal
Bez złudzeń by nowy nas świt ocalić mógł
Nikt z nas nie spostrzegł, nikt z nas nie spostrzegł: Ta łódź tonie już
Naufragios
Y de nuevo estamos juntos cara a cara
Arrojados al abismo de olas furiosas
Tan impotentes, ocultamos la vergüenza
Sin fuerzas y sin ilusiones, que un nuevo amanecer nos pueda salvar
Y nadie de nosotros hasta ahora se ha dado cuenta, que
Esta barca desde hace tiempo navega al revés
Por vastos caminos de mares agitados
Nadie de nosotros se ha dado cuenta: Esta barca ya se está hundiendo
El carnaval ya pasó hace tiempo
El pan diario ha reemplazado el sabor del champán
Y ahora cada palabra que sale de nuestras bocas
Levanta un muro cada vez más grande (cada vez más grande) entre nosotros día a día
Así que nadie de nosotros hasta ahora se ha dado cuenta, que
Esta barca desde hace tiempo navega al revés
Por vastos caminos de mares agitados
Nadie de nosotros se ha dado cuenta: Esta barca ya se está hundiendo
No quiero culpar a ninguno de nosotros
Recordar momentos amargos, eternamente ajustar cuentas por mentiras
No quiero escuchar explicaciones de palabras innecesarias
¿Qué sentido tiene ahora, cuando algo se ha perdido para siempre?
Y nadie de nosotros hasta ahora se ha dado cuenta, que
Esta barca desde hace tiempo navega al revés
Por vastos caminos nos estamos perdiendo
Porque cada uno de nosotros deseaba ver otra orilla frente a sí
Y nadie de nosotros hasta ahora se ha dado cuenta
Esta barca ya se está hundiendo
Nadie se ha dado cuenta, nadie de nosotros se ha dado cuenta
Y nadie hasta ahora se ha dado cuenta, nadie de nosotros se ha dado cuenta
Nadie de nosotros se ha dado cuenta: Esta barca ya se está hundiendo
Arrojados al abismo de olas furiosas
Sin ilusiones de que un nuevo amanecer nos pueda salvar
Nadie de nosotros se ha dado cuenta, nadie de nosotros se ha dado cuenta: Esta barca ya se está hundiendo