Vársins ljóð
Tú heldur, at summarið koma skal
Við blómum í bakka og ból
Men fyrst má eg syngja tær sólina fram
At skína um heygar og hól
Eg andi lív í ein sóljukopp
Hygg, hvussu hann brettir sær á
Men fyrst má eg bræða tær kavan burt
So fram vinna dái og strá
Eg sigi við ánna og kelduvað
At nú verður summarið skjótt
Í lofti skal hoyrast kátt fuglakvað
Av snípu og stara og lógv
Og hagin skal klæðast í summarskrúð
Har tjøldrini reiða sær ból
Um dimmið skal sólin sær søkja búð
Og lita tær havið sum glóð
Eg gevi tær sóljur og smærubrá
Tann gávan man falla tær væl
Og børnini fáa ein berjadag
Við ljósi og kátasta lag
Eg finni fram frægastu loynimið
Og tey skulu børnini fá
Tá vár okkum gistir eitt annað ár
Eg veit, at tú gleðast man tá
El poema del verano
Tú crees que el verano llegará
Con flores en la colina y en el valle
Pero primero debo cantarte al sol
Para que brille sobre los prados y las colinas
Respiro vida en una taza de sol
Mira cómo se extiende
Pero primero debo alejar las preocupaciones
Para que florezcan la alegría y la paz
Le digo al río y a la cascada
Que el verano está cerca
En el aire se escuchará alegre canto de aves
De chorlitos, estorninos y gaviotas
Y el paisaje se vestirá de gala veraniega
Donde las tiendas levantarán sus campamentos
A través de la niebla el sol buscará su morada
Y pintará el mar como brasas
Te doy soles y sonrisas
El regalo te sentará bien
Y los niños tendrán un día de juegos
Con la luz y la alegría más pura
Encuentro el escondite más famoso
Y los niños lo descubrirán
Cuando la primavera nos visite de nuevo el próximo año
Sé que entonces serás feliz