Zeven Steken
Hij was een jongeling van achttien jaren
Die bij z'n meisje de liefde kwam verklaren
Maar toen hij haar had van haar eer ontrukt
Liet hij haar zitten met haar ongeluk
's Morgens kwam hij om haar te spreken
Men zag de tranen van droefheid breken
Zij sprak : Jongeman ziet wat gij doet
Hetgeen ik draag is van uw vlees en bloed
Hij nam haar dadelijk mee naar buiten
In 't groen waar al die vogels fluiten
Hij nam haar mee naar een rivier
En sprak : uw laatste rustplaats is hier
Hij heeft haar dadelijk vastgegrepen
En nam een mes en gaf haar zeven steken
Ja zeven steken, zij viel voor zijn voet
Zij lag te baden in haar eigen bloed
Adieu mijn vader, adieu mijn moeder
Adieu mijn zuster, adieu mijn broeder
Nu ga ik scheiden van de wereld af
En ik ga rusten in het duister graf
Ziet nu zo een moordenaar eens lopen
Geen rust of duur om iets te hopen
Nu loopt hij met zijn ogen vol getraan
En kan z'n leven naar de gevangenis gaan
Siete Puñaladas
Era un joven de dieciocho años
Que llegó a declararle su amor a su chica
Pero cuando la despojó de su honor
La dejó sola con su desgracia
Por la mañana vino a hablar con ella
Se veían las lágrimas de tristeza brotar
Ella dijo: Joven, mira lo que haces
Lo que llevo es de tu carne y sangre
La llevó inmediatamente afuera
Al campo donde todos los pájaros cantan
La llevó a un río
Y dijo: aquí es tu última morada
La agarró inmediatamente
Y tomó un cuchillo y le dio siete puñaladas
Sí, siete puñaladas, cayó a sus pies
Yacía bañada en su propia sangre
Adiós padre, adiós madre
Adiós hermana, adiós hermano
Ahora me separo del mundo
Y voy a descansar en la oscura tumba
Miren ahora a un asesino caminar
Sin descanso ni esperanza
Ahora camina con los ojos llenos de lágrimas
Y puede llevar su vida a la cárcel