395px

Nadie escucha

Elastinen

Muut ei kuuntele

Tää on sitä musaa mitä pumppaa kuolleena
Joka pelastaa mut tänään ja voi tuntuu pahalt huomenna
Mä puhun ongelmist, poikkeeva tapa Suomessa
Se on vaan helpompaa vetäytyä kuoreensa
On kai silkin puolensa, mut mä en kestäis
Mun on pakko purkaa itteeni johonki siks mä teen näit
Ei taide saa ekaa sijaa, paineen alla terapiaa
Ja tekstii syntyy kun mun maailma on sekaisin taas
Mä voin kahlaa historiaa vihkoist läpi
Sille mä oon puhunu kun ihmiset ympärilt hävii
Kynä tärisee käsis, annan palan itteeni träkil
Ja välil must tuntuu et tapan itteeni räpil
Vähän kerrallaan, mut muuten varmaan killuisin orres
Mä en osaa ylläpitää illuusioo onnest
Niin kuin kaikki muutkin, naapurihaudan kaveri
Terapiaks kaivan kynäl mielenrauhaa paperist

refrain:
Puhun sulle, tuntuu et muut ei kuuntele
Mä oon avoin, polvillani sun edes
Kahden kesken, luottamuksella
Niin kauan ku jaksat kuunnella

Olo on ku makaisin selälläni sohvalla
Kallonkutistajal, elämäni pohjalla
En pärjäis yksin, mä tarviin apua tääl
Luon pään sisällä ongelmia, hiekotan latuani
On eri tapoja kanavoida energiaa
Ja purkaa vihaa ja surua, tää on mulle ku terapiaa
Jokanen biisi on yks istunto
Hetki kerral, muokkaan kuuppaani kuntoon
Ja istuntoja on joka hetkelle omansa
Ihan rauhas, tai muun elämän lomassa
Hoito on ilmasta, ja mikä parasta
Vastaanotto on ilman ajanvarausta
Sanoilla syvälle, joka säkeen funktio
Ne pistää ihoni alle ku akupunktio
Ja sinne jää, ei katoa minnekään
Musiikki pitää kasassa tän miehen pään

refrain

Mun rakas vihkoni, oisko aikaa hetki
Kun tuntuu et pääs keittää, ollu aika hektist
Oon alkanu ammattiauttajaakin ajattelee
Kun en osaa sanoo mis terveen ja sairaan raja menee
Masennust, stressii, sitä ei kai pinnalt näkis
Ahdistuskohtauksii, sydän hakkaa rinnast läpi
Ääni takaraivois antaa enteit
Et huomenna valkotakit on mun parhait frendei
Mun perheest on tullu niin etäinen
Totta puhuakseni ite oon tainnu tehä sen
Mä en voi soittaa, soittakoon muut mulle
Mul ei oo asiaa sulle jos ei sul mulle
Ehkä liiottelen, paha tapa dramatisoida
Mut se auttaa, sentää ite mun draamani hoidan
Enkä kaipaa sun säälii, sun empatiaas
Tää on mua, tää on köyhän miehen terapiaa

refrain

Nadie escucha

Esto es la música que bombea muerta
Que me salva hoy y puede sentirse mal mañana
Hablo de problemas, una forma diferente en Finlandia
Es más fácil retirarse a su caparazón
Quizás tenga su lado sedoso, pero no lo soportaría
Tengo que desahogarme en algún lugar, por eso hago esto
El arte no tiene prioridad, bajo presión terapia
Y las letras surgen cuando mi mundo está revuelto de nuevo
Puedo sumergirme en la historia a través de cuadernos
Le he hablado a eso cuando la gente a mi alrededor desaparece
El lápiz tiembla en mi mano, doy un pedazo de mí mismo en cada verso
Y a veces siento que me mataré rapeando
Poco a poco, de lo contrario probablemente estaría colgado en una viga
No sé cómo mantener la ilusión de la felicidad
Como todos los demás, el vecino del cementerio
Cavo en mi mente con un lápiz para encontrar paz en el papel

Coro:
Te hablo, siento que nadie escucha
Estoy abierto, de rodillas frente a ti
A solas, con confianza
Mientras tengas la paciencia de escuchar

Me siento como si estuviera acostado en el sofá
En terapia, en el fondo de mi vida
No podría hacerlo solo, necesito ayuda aquí
En mi cabeza hay problemas, allano mi camino
Hay diferentes formas de canalizar la energía
Y liberar la ira y la tristeza, esto es como terapia para mí
Cada canción es una sesión
Poco a poco, arreglo mi cabeza
Y hay sesiones para cada momento
En paz, o entre la vida cotidiana
El tratamiento es gratuito, y lo mejor de todo
La recepción es sin cita previa
Las palabras van profundo, cada verso cumple una función
Se clavan en mi piel como la acupuntura
Y se quedan ahí, no desaparecen
La música mantiene en su lugar la cabeza de este hombre

Coro

Mi querido cuaderno, ¿tienes un momento?
Cuando siento que mi cabeza hierve, ha sido bastante agitado
He empezado a considerar incluso un profesional
Cuando no sé dónde está la línea entre lo sano y lo enfermo
Depresión, estrés, no se vería en la superficie
Ataques de ansiedad, el corazón late fuerte en mi pecho
Una voz en mi cabeza da señales
De que mañana los médicos serán mis mejores amigos
Mi familia se ha vuelto tan distante
Para ser honesto, yo mismo he contribuido a eso
No puedo llamar, que otros me llamen
No tengo lugar contigo si tú no tienes lugar conmigo
Quizás exagero, una mala costumbre de dramatizar
Pero ayuda, al menos manejo mi propio drama
Y no necesito tu lástima, tu empatía
Esto soy yo, esta es la terapia del hombre pobre

Coro

Escrita por: