Сияние Звёзд
Сиянье звёзд укажет путь
Когда темнее ночи мрак
Когда последний солнца луч
Уже погас, оставив страх
В подножье древних гор седых
Взгляд звёздный путь мне осветит
Враз пронзив ночные льды
Святым мерцанием своим
Светил сиянье даст мне знак
Тропой жемчужной к облакам
И там, вверху, рассеет мрак
Дарует свет в последний храм
Подарит мне покой души
Теплом наполнит пустоту
Изгонит сердца миражи
Оставив только чистоту
Узреть судьбу в лучах звезды
Что растворится вся в дыму
И восхищаться красотой
И верить, зная лишь одну
Порою звёзды светят лишь
В холодной синеве ночей
Когда сияние звезды
Снисходит с неба как ручей
Schittering van Sterren
De schittering van sterren wijst de weg
Wanneer de duisternis van de nacht heerst
Wanneer de laatste zonnestraal
Al is gedoofd, de angst achterlatend
Aan de voet van oude, grijze bergen
Zal de sterrenblik mijn pad verlichten
Plots doorkruisend de nachtelijke ijskappen
Met zijn heilige schittering
Het licht van de schittering zal me een teken geven
Over de parelachtige paden naar de wolken
En daar, hoog boven, zal het de duisternis verdrijven
En licht geven in de laatste tempel
Zal me de rust van de ziel schenken
De leegte vullen met warmte
Zal de illusies van het hart verdrijven
En alleen de puurheid achterlaten
Om het lot te zien in de stralen van een ster
Die helemaal in rook zal oplossen
En te genieten van de schoonheid
En te geloven, wetende slechts één ding
Soms stralen de sterren alleen
In de koude blauwen van de nachten
Wanneer de schittering van de ster
Neerdaalt uit de lucht als een beekje