Page One
Page one, it's just the prologue
Setting the stage for all that's to happen
Then on to the first chapter
Everyone's happy, foreshadowing impending disaster
Then girl meets boy, it's awkward, confusing
Can't tell if it's love or it's hate
When hands graze
Reaching for something forgettably dull and mundane
Now it's a love story of epic proportion
The likes of which never's been told
Two hearts beating as one
Run right into the Sun
Oh, what would I give to go back
Act two, she's in the deep end
Struggling for air cuts over the weekend
Wide out, unusually quiet
Now the whole plot is unraveling in radio silence
As girl breaks down, convinced of her story
Penned by the ghost of her pain
A tall tale, a pure work of fiction
A page-turning ode to heartbreak
Now it's a love story of epic proportion
The likes of which never's been told
When a yarn perfectly spun
What's done can't be undone
Oh, what would I give to go back to page one
And just pretend
None of it happened
Then we could just be friends
Spare myself of this ache
How could anyone dare to love again?
I'm raisin' my walls
So I never fall
Into another
Love story of epic proportion
The likes of which never's been told
Two hearts beating as one
Run right into the Sun
Oh, what would I give to go back
Back to page one
Pagina Eén
Pagina één
Het is gewoon de proloog
De setting voor alles wat gaat gebeuren
Dan naar het eerste hoofdstuk
Iedereen is blij, een voorbode van een rampzalig einde
Dan ontmoet het meisje de jongen, het is ongemakkelijk, verwarrend
Kan niet zeggen of het liefde of haat is
Wanneer handen elkaar raken
Reikend naar iets vergeten saais en alledaags
Nu is het een liefdesverhaal van epische proporties
Het soort dat nog nooit is verteld
Twee harten die als één kloppen
Recht de zon in
Oh, wat zou ik geven om terug te gaan?
Act twee
Ze zit in het diepe
Strijdend om lucht, snijdt het in het weekend
Wijd open, ongewoon stil
Nu ontvouwt de hele plot zich in radiostilte
Terwijl het meisje instort
Opgelucht van haar verhaal
Geschreven door de geest van haar pijn
Een tall tale, een puur fictief werk
Een pagina die oud wordt van hartzeer
Nu is het een liefdesverhaal van epische proporties
Het soort dat nog nooit is verteld
Wanneer een verhaal perfect is gesponnen
Wat gedaan is, kan niet ongedaan worden gemaakt
Oh, wat zou ik geven om terug te gaan naar pagina één?
En gewoon doen alsof
Niets ervan is gebeurd
Dan zouden we gewoon vrienden kunnen zijn
Mezelf bevrijden van deze pijn
Hoe kan iemand het wagen om weer lief te hebben?
Ik bouw mijn muren op
Zodat ik nooit val
In een ander liefdesverhaal van epische proporties
Het soort dat nog nooit is verteld
Twee harten die als één kloppen
Recht de zon in
Oh, wat zou ik geven om terug te gaan
Terug naar pagina één
Escrita por: Alana da Fonseca