Bleekneusje
In m'n jeugd was ik een bleekneus, mager als een lat
Dokter zei: "die moet naar zee, da's beter dan de stad"
Mam gaf mij een tas met kleren en een dikke kus
En voor ik me kon verweren, ging ik met de bus
Alle kinderen moesten zingen: "we gaan naar Zandvoort aan de zee"
En nog meer van dat soort dingen, maar ik zong niet mee
Een gebouw met grijze ramen, werd m'n nieuwe thuis
Maar m'n keel zat vol met tranen, en ik wou naar huis
Bleekneusje, met je stil verdriet
Bijt maar op je tanden niemand die het ziet
Bleekneusje, hoor je wat ik zeg
Krijg maar bolle wangen, want dan mag je weg
Pap met klonten, melk met vellen, lepels levertraan
Lange nachten niet te tellen, vulden mijn bestaan
Uren wandelen want dat moest je, netjes twee aan twee
En in lange rijen douchen, met de zuster mee
Toen mijn beurt kwam riep de zuster: "meisjes kom eens vlug
Dit scharminkeltje heeft vleugels, kijk maar op haar rug"
Oh ik voelde hoe ze lachten, 'k stond daar naakt en klein
Maar ik vloog al in gedachten weg van alle pijn
Bleekneusje, met je stil verdriet bijt maar op je tanden niemand die het ziet
Bleekneusje, hoor je wat ik zeg
Als je vleugels groot zijn vlieg je lekker weg
Als ik nu zo'n kleine bleekneus, op m'n weg ontmoet
Zeg ik zachtjes: "'t valt wel mee heus, later komt het goed
Laat ze lachen, laat ze plagen nu wordt jij gepest
Maar er komen andere dagen, dan lach jij het best"
Bleekneusje, heb maar geen verdriet
Jij wordt echt wel sterker, ook al zie je het niet
Bleekneusje, hoor je wat ik zeg
Hier heb jij m'n vleugels, vlieg maar lekker weg
Narizón
En mi infancia fui un narizón, flaco como un palo
El doctor dijo: 'debe ir al mar, es mejor que la ciudad'
Mamá me dio una bolsa con ropa y un beso gordo
Y antes de que pudiera defenderme, me fui en autobús
Todos los niños tenían que cantar: 'vamos a Zandvoort en el mar'
Y más de esas cosas, pero yo no cantaba
Un edificio con ventanas grises se convirtió en mi nuevo hogar
Pero mi garganta estaba llena de lágrimas y quería irme a casa
Narizón, con tu tristeza silenciosa
Muerde tus dientes, nadie lo ve
Narizón, ¿escuchas lo que digo?
Hazte mejillas regordetas, así podrás irte
Papá con grumos, leche con coágulos, cucharadas de aceite de hígado
Noches largas sin contar llenaron mi existencia
Horas de caminata porque tenías que hacerlo, ordenadamente de dos en dos
Y en largas filas ducharse, con la enfermera
Cuando llegó mi turno, la enfermera gritó: 'chicas, vengan rápido'
Esta escuálida tiene alas, mírenla en su espalda
Oh sentí cómo se reían, estaba allí desnuda y pequeña
Pero volaba en mis pensamientos lejos de todo dolor
Narizón, con tu tristeza silenciosa, muerde tus dientes, nadie lo ve
Narizón, ¿escuchas lo que digo?
Cuando tus alas sean grandes, vuela libremente
Si ahora me encuentro con un pequeño narizón en mi camino
Le digo suavemente: 'no es tan malo en realidad, todo mejorará'
Déjalos reír, déjalos molestar, ahora te están molestando
Pero vendrán otros días, entonces reirás mejor
Narizón, no te entristezcas
Te volverás más fuerte, aunque no lo veas
Narizón, ¿escuchas lo que digo?
Aquí tienes mis alas, vuela libremente