De steen der wijzen (Atlantis 2)
Waarom was het nacht toen jij vanochtend wakker werd
Waarom brandden er lantaarns op de brug
Zie je de foto van de koningin in spiegelbeeld
En de wijzers van de wekker lopen terug
Je staat op, je doet je schoenen aan je handen
En in de wasbak ligt je ochtendplas
Je slentert achteruit de trappen op naar boven
Hoewel de kamer tot vandaag beneden was
Dan brengt de radio je al het nieuws van gister
Er druppelt water uit de gootsteen in de kraan
De vogels blaffen en de eerste honden fluiten
En je ziet een stoel tegen de zolder staan
En tot nu toe wist je alles toch zo zeker
Met de hemel en de hel en vrijdags vis
Maar de vissen zijn niet langer in het water
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Moeder welvaart zoogt haar jongen
Met haar melk uit de fabriek
Die ons dagelijkse leven al zo zuur maakt
Vadertje staat bederft z'n longen
En de president is ziek
Die onze kinderen het spelen al zo duur maakt
Refrein:
O vader help me op weg
Een goede straat is duur
Om zoveel duizend mijlen op te reizen
Wijs me de deur
Heb je de sleutel van de muur
Breng me naar de steen
De steen der wijzen, de steen der wijzen
De steen der wijzen
Hij is in handen van de man
Aan het einde van het woud
Een oude man die toveren kan
Met een vijzel van goud
Hij verandert
IJzer in zilver
En aarde in hout
Zwavel in vlammen
En water in goud
Stof in metalen
En koper in steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker, alles is een
Wordt wakker
Als ik 's avonds slapen ga
Volgen mij veertien engeltjes na
Twee aan m'n hoofdeind
Twee aan m'n voeteneind
Twee aan m'n linkerzij
Twee aan m'n rechterzij
Twee die me dekken
Twee die me wekken
Twee die me wijzen
Naar 't hemels paradijse
Als ik vertelde aan m'n vader
Hoe Atlantis eens verdween
Zei hij dat ik maar moest wachten op de heiland
Hij verklaarde zich niet nader
Maar ik wou er werkelijk heen
Want lang geleden was ik koning van dat eiland
Refrein
Hij is in handen van de man
In een eeuwenoud paleis
En hij gaf me al z'n brood
Tot het einde van de reis
Hij gaf me
't Licht in z'n ogen
De roos aan het kruis
De huizen aan de hemel
De hemel in m'n huis
De stroom van z'n woorden
De macht van de steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker
En m'n zoon, wat doet hij later
Hij brengt steentjes mee naar huis
Hij vertelt me z'n verhalen van Atlantis
Maar z'n woorden zijn van water
En z'n steentjes blijven gruis
Ik weet niet wat er met me aan de hand is
Refrein
Hij verandert
Yzer in zilver
En aarde in hout
Zwavel in vlammen
En water in goud
Hij helpt je op weg
En hij wijst je de steen
Alles is een, alles is een
Wordt wakker, alles is een
Wordt wakker
Waarom was het nacht toen jij vanochtend wakker werd
Waarom hingen de gordijnen uit het raam
In de spiegel zie je dat je iemand anders bent
In je agenda staat een onbekende naam
Je wilt naar buiten maar de deuren gaan niet open
Je doet het licht aan, alle kleuren worden zwart
Als je een ruit inslaat zie je dat binnen buiten is
En in je keel voel je het bonzen van je hart
Ben je soms bang dat je het hoofd niet koel kunt houden
Want het zweet gutst al naar boven uit je kraag
En je schreeuwt een naam of iemand je kan helpen
Maar het antwoord is de echo van je kraag
En tot nu toe wist je alles toch zo zeker
Met de hemel en de hel en vrijdags vis
Maar de vissen zijn niet langer in het water
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
Er is iets mis maar je weet niet wat het is
La piedra filosofal (Atlantis 2)
¿Por qué era de noche cuando te despertaste esta mañana?
¿Por qué ardían faroles en el puente?
Ves la foto de la reina reflejada en el espejo
Y las manecillas del reloj retroceden
Te levantas, te pones los zapatos en las manos
Y en el lavabo está tu orina matutina
Subes las escaleras hacia atrás hacia arriba
Aunque la habitación hasta hoy estaba abajo
Luego la radio te trae todas las noticias de ayer
Gotea agua del fregadero en el grifo
Los pájaros ladran y los primeros perros silban
Y ves una silla contra el desván
Y hasta ahora creías saberlo todo tan seguro
Con el cielo y el infierno y el pescado del viernes
Pero los peces ya no están en el agua
Algo anda mal pero no sabes qué es
Algo anda mal pero no sabes qué es
La madre prosperidad amamanta a sus crías
Con su leche de la fábrica
Que hace tan amargo nuestra vida diaria
Papá estado arruina sus pulmones
Y el presidente está enfermo
Que hace tan costoso el juego para nuestros niños
Coro:
Oh padre ayúdame en el camino
Una buena calle es cara
Para recorrer tantas millas
Muéstrame la puerta
¿Tienes la llave del muro?
Llévame a la piedra
La piedra filosofal, la piedra filosofal
La piedra filosofal
Está en manos del hombre
Al final del bosque
Un anciano que puede hacer magia
Con un mortero de oro
Él transforma
Hierro en plata
Y tierra en madera
Azufre en llamas
Y agua en oro
Polvo en metales
Y cobre en piedra
Todo es uno, todo es uno
Despierta, todo es uno
Despierta
Cuando me acuesto por la noche
Catorce ángeles me siguen
Dos en mi cabecera
Dos en mis pies
Dos a mi izquierda
Dos a mi derecha
Dos que me cubren
Dos que me despiertan
Dos que me señalan
Hacia el paraíso celestial
Si le contara a mi padre
Cómo una vez desapareció Atlantis
Él me dijo que esperara al salvador
No dio más explicaciones
Pero realmente quería ir allí
Porque hace mucho tiempo fui rey de esa isla
Coro
Está en manos del hombre
En un palacio milenario
Y me dio todo su pan
Hasta el final del viaje
Me dio
La luz en sus ojos
La rosa en la cruz
Las casas en el cielo
El cielo en mi casa
El flujo de sus palabras
El poder de la piedra
Todo es uno, todo es uno
Despierta
Y mi hijo, ¿qué hará más tarde?
Traerá piedrecitas a casa
Me contará sus historias de Atlantis
Pero sus palabras son de agua
Y sus piedrecitas se convierten en polvo
No sé qué me pasa
Coro
Él transforma
Hierro en plata
Y tierra en madera
Azufre en llamas
Y agua en oro
Él te ayuda en el camino
Y te señala la piedra
Todo es uno, todo es uno
Despierta, todo es uno
Despierta
¿Por qué era de noche cuando te despertaste esta mañana?
¿Por qué las cortinas colgaban por la ventana?
En el espejo ves que eres alguien más
En tu agenda hay un nombre desconocido
Quieres salir pero las puertas no se abren
Enciendes la luz, todos los colores se vuelven negros
Si rompes una ventana ves que dentro es afuera
Y en tu garganta sientes el latir de tu corazón
¿Temes no poder mantener la cabeza fría?
Porque el sudor ya brota por encima de tu cuello
Y gritas un nombre para que alguien te ayude
Pero la respuesta es el eco de tu cuello
Y hasta ahora creías saberlo todo tan seguro
Con el cielo y el infierno y el pescado del viernes
Pero los peces ya no están en el agua
Algo anda mal pero no sabes qué es
Algo anda mal pero no sabes qué es