De zwerver
Er kwam een zwerver aan mijn deur
In een oude pelgrimspij
Hij was vervuild en zijn besmeurd gezicht
Lachte vriendelijk naar mij
Hij vroeg om brood en onderdak
Zijn reis was zwaar en lang
Maar zijn hand die uit zijn mouwen stak
Kende ik ergens van
En in mij groeide achterdocht
Voor zijn gezalfde stem
Waarom heb jij me opgezocht
Vroeg ik twijfelend aan hem
Ik ben je beste vriend zei hij
Al langer dan vandaag
Alleen je liefde en je tijd is alles wat ik vraag
Hij bleef maar op de drempel staan
Ik zei: het spijt mij, ik heb haast
Je kunt maar beter verder gaan
Probeer het eens hiernaast
Er kwam een glimlach om zijn mond
Hij zweeg in elke taal
Maar wat er in zijn ogen stond
Was als een oud verhaal
Mijn buurman kocht de dag erna
Een grote stapel hout
En heeft er in zijn achtertuin
Drie kruizen van gebouwd
Er staat een bordje: goocheltuin
Ik houd mij binnen schuil
En steeds voel ik vreemde pijn
Wanneer Maria huilt
El vagabundo
Un vagabundo llegó a mi puerta
En una vieja túnica de peregrino
Estaba sucio y su rostro manchado
Me sonrió amablemente
Pidió pan y refugio
Su viaje fue duro y largo
Pero su mano que se asomaba por la manga
Me resultaba familiar
Y en mí creció la desconfianza
Por su voz ungida
¿Por qué me has buscado?
Pregunté dudando
Soy tu mejor amigo, dijo él
Desde hace más tiempo del que crees
Solo tu amor y tu tiempo es todo lo que pido
Permaneció en el umbral
Le dije: lo siento, estoy apurado
Sería mejor que siguieras tu camino
Intenta en la casa de al lado
Una sonrisa se dibujó en su rostro
Permaneció en silencio en cualquier idioma
Pero lo que reflejaban sus ojos
Era como una antigua historia
Mi vecino compró al día siguiente
Un gran montón de madera
Y construyó en su patio trasero
Tres cruces
Hay un letrero que dice: jardín de magia
Me mantengo escondido adentro
Y siempre siento un extraño dolor
Cuando María llora