Mantelmeeuw
Ik was op weg naar een ander land en de weg was lang
Ik droomde van een verre stad
De nacht was alles wat ik had
En ik was bang
En ik wou dat ik kon vliegen op de rug van een mantelmeeuw
Die dag liep ik verloren in de stad
Een schuwe vogel die de winter voor zich had
De kroeg was warm
En weggedoken in m'n jas, boven een glas, had ik me alweer bezat
Ik zocht wanhopig naar de straat waar ik m'n kamer had
En voelde mij de koning te arm
En ik wou dat ik kon vluchten in de wolken als een mantelmeeuw
Wees niet bang voor de nacht, de nacht gaat voorbij
En dan komt de dag, de dag maakt je vrij
Blijf wachten; wacht je op mij
Wacht je op mij, wacht je op mij
Ik zag de poorten van de stad, ik klopte aan
En zwervend vond ik langs m'n pad
Een huis dat zeven vensters had
En ik bleef staan
Ik had me opgesloten in m'n kamer en ik was de groene tovenaar, de ogen dicht
Ik droomde van 't hoge gras en van 't land, dat ergens was, 'k wist niet waar
Tot ik wakker werd, naar buiten keek en daar zag ik jouw gezicht
En hoog in de lucht klonk de schreeuw van een mantelmeeuw
Ik had je verwacht, kom met me mee
Ik breng je vannacht naar een huis aan de zee
M'n armen zijn zacht, ik ga met je mee
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Ga met me mee (ik ga met je mee)
Mantelmeeuw, mantelmeeuw
Gaviota de Capa
Estaba en camino a otra tierra y el camino era largo
Soñaba con una ciudad lejana
La noche era todo lo que tenía
Y tenía miedo
Y deseaba poder volar en la espalda de una gaviota de capa
Ese día me perdí en la ciudad
Un pájaro tímido que tenía el invierno por delante
El bar estaba cálido
Y escondido en mi abrigo, sobre un vaso, ya me había embriagado de nuevo
Buscaba desesperadamente la calle donde estaba mi habitación
Y me sentía como un rey pobre
Y deseaba poder escapar entre las nubes como una gaviota de capa
No temas a la noche, la noche pasará
Y luego llegará el día, el día te hará libre
Sigue esperando; ¿me esperas a mí?
¿Me esperas a mí, me esperas a mí?
Vi las puertas de la ciudad, llamé
Y vagando encontré en mi camino
Una casa que tenía siete ventanas
Y me detuve
Me encerré en mi habitación y era el mago verde, con los ojos cerrados
Soñaba con la hierba alta y con la tierra, que estaba en algún lugar, no sabía dónde
Hasta que desperté, miré afuera y vi tu rostro
Y alto en el cielo resonó el grito de una gaviota de capa
Te esperaba, ven conmigo
Esta noche te llevaré a una casa junto al mar
Mis brazos son suaves, iré contigo
Ven conmigo (iré contigo)
Ven conmigo (iré contigo)
Ven conmigo (iré contigo)
Ven conmigo (iré contigo)
Ven conmigo (iré contigo)
Ven conmigo (iré contigo)
Gaviota de capa, gaviota de capa