Mariska
Mariska was zeventien en ze hield het niet langer
Ze kwam van de disco en ging met haar vriendje naar bed
Op een mistige morgen ontdekte ze: ze was zwanger
Ze telde het op de kalender van het toilet
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een kostbare stolp om zich heen
Mariska was bang voor haar ouders en wou het verstoppen
Maar toen viel ze flauw bij het uitgaan van de fabriek
's Avonds weer thuis dacht ze: voor ik het kindje voel schoppen
En voor ik er te veel van hou ga ik naar de kliniek
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een zilveren schelp om zich heen
Mariska was achttien en stond in de rij bij de slager
Het mes in zijn hand zat nog onder het bloed van een beest
Hij zei: zeg ben jij niet Mariska, wat ben je toch mager
Of ben je misschien bij een andere slager geweest
Een paar dagen lang sloot Mariska zich op in haar kamer
En las het verhaal van de vrouw en de eerste steen
Het geschreeuw van de menigte klonk in haar hoofd als een hamer
En ze vouwde het boek als een moederschoot
Mariska
Mariska tenía diecisiete años y ya no podía más
Venía de la discoteca y se fue a la cama con su novio
En una mañana neblinosa descubrió: estaba embarazada
Contó los días en el calendario del baño
Por unos días, Mariska se encerró en su habitación
Y leyó la historia de la mujer y la primera piedra
Los gritos de la multitud resonaban en su cabeza como un martillo
Y se envolvió en el libro como una preciosa campana
Mariska tenía miedo de sus padres y quería ocultarlo
Pero luego se desmayó al salir de la fábrica
De regreso a casa esa noche pensó: antes de sentir al bebé patear
Y antes de encariñarme demasiado, iré a la clínica
Por unos días, Mariska se encerró en su habitación
Y leyó la historia de la mujer y la primera piedra
Los gritos de la multitud resonaban en su cabeza como un martillo
Y se envolvió en el libro como una valiosa concha
Mariska tenía dieciocho años y estaba en la fila del carnicero
El cuchillo en su mano aún estaba manchado de sangre de un animal
Él dijo: ¿no eres tú Mariska, estás tan delgada?
¿O tal vez has estado en otro carnicero?
Por unos días, Mariska se encerró en su habitación
Y leyó la historia de la mujer y la primera piedra
Los gritos de la multitud resonaban en su cabeza como un martillo
Y se envolvió en el libro como un regazo materno