Els Ocells
Mira els ocells
Com noten que ja ve l'hivern
Com noten que ja ve l'hivern
S'en van buscant altres paratges més calents
Altres paratges
I sobrevolen deserts I sabanes
I oasis cristal·lins
Una sincronia en el viratge
Que nomes neix de l'instint
Mira els ocells
Com noten que ja ve l'hivern
Com noten que ja ve l'hivern
I una canço que reconec perfectament
Que és la de sempre
Que tu a l'agenda hi tens un telèfon
Saps que sempre em pots trucar
En cas de tenir fred un dia al vespre
Una emergència puntual
I tot I que ja vaig d'estar per casa
Creuo tota la ciutat
Carrers, semafors, taxis, pampallugues
Algun cop de què m'ha anat
Mira els ocells
Ja han arribat torna ser estiu
Ja han arribat torna ser estiu
Tots dos al llit
Lentament et vas adormint
A poc a poc
I ara vé el moment que dius que em quedi
Que aquest cop ho veus tan clar
Que jo podria ser l'home que un dia et recollis quan surts de treballar
Jo que em se el final de la comèdia
Que a casa teva he estrenat més d'un raspall
Dec portar un cartell que diu: Imbècil
Perquè m'acabo quedant
Aqui la paradoxa és punyetera
Si ti pares a pensar
Que varem fer-ho volar tot pels aires
Intentant-nos estimar
Que tu I jo quan hem estat més feliços
És quan ens hem utilitzat
Amb premeditació, amb traïdoria
I sempre amb nocturnitat
Die Vögel
Sieh die Vögel
Wie sie spüren, dass der Winter naht
Wie sie spüren, dass der Winter naht
Sie ziehen los, suchen wärmere Orte
Andere Orte
Und überfliegen Wüsten und Savannen
Und kristallklare Oasen
Eine Synchronität im Flug
Die nur aus Instinkt geboren wird
Sieh die Vögel
Wie sie spüren, dass der Winter naht
Wie sie spüren, dass der Winter naht
Und ein Lied, das ich perfekt erkenne
Das ist das gewohnte
Dass du in deinem Kalender eine Nummer hast
Weißt, dass du mich immer anrufen kannst
Falls du eines Abends frieren solltest
Eine punktuelle Notlage
Und obwohl ich schon zu Hause bin
Überquere ich die ganze Stadt
Straßen, Ampeln, Taxis, Lichter
Manchmal frage ich mich, wie es mir ergangen ist
Sieh die Vögel
Sie sind angekommen, es ist wieder Sommer
Sie sind angekommen, es ist wieder Sommer
Wir beide im Bett
Langsam schläfst du ein
Nach und nach
Und jetzt kommt der Moment, wo du sagst, ich solle bleiben
Weil du es diesmal so klar siehst
Dass ich der Mann sein könnte, der dich abholt, wenn du von der Arbeit kommst
Ich, der das Ende der Komödie kennt
Der in deinem Zuhause mehr als eine Zahnbürste eingeweiht hat
Ich trage ein Schild, das sagt: Idiot
Weil ich am Ende bleibe
Hier ist die Paradoxie gemein
Wenn du darüber nachdenkst
Dass wir alles in die Luft gejagt haben
Während wir versuchten, uns zu lieben
Dass du und ich, wenn wir am glücklichsten waren
Es war, als wir uns benutzt haben
Mit Vorsatz, mit Verrat
Und immer heimlich.