395px

Zonnebloemen

Emanuele Aloia

Girasoli

Nei tuoi occhi ho visto i girasoli di Van Gogh
E ti ho sentita più vicina per un attimo
Ho dato tutto ciò che avevo fino a perderlo
Il nostro amore come arte in ogni secolo

Passano i giorni e sogno un colore per ogni stagione
Questa tristezza è solo l'essenza
Di arte incompiuta che chiamano amore

Riflesso di luce come un girasole
Eco di vita, parole lontane
Vedo lontano mille sfumature
Che rendono l'attimo quasi immortale

Nei tuoi occhi ho visto i girasoli di Van Gogh
E ti ho sentita più vicina per un attimo
Ho dato tutto ciò che avevo fino a perderlo
Il nostro amore come arte in ogni secolo

E le tue labbra come fiori di Monet
Il tuo profumo è il mistero di Stonehenge
Ho mille quadri che ho appesi sul muro
Solo con te ci vedevo un futuro

Prima anche il cielo sembrava più etereo
Ora è coperto come fosse fumo
Soffia la polvere sopra il tuo cuore
Giurami che ti vedrò ritornare

Come un dipinto che ha perso colore
Promettimi che tornerò a disegnare
E ti guarderò come se fossi
Un dipinto di Salvador Dalì

Un altro lunedì, vorrei fossi qui
Come i due amanti di René Magritte
Nei tuoi occhi ho visto i girasoli di Van Gogh
E ti ho sentita più vicina per un attimo

Ho dato tutto ciò che avevo fino a perderlo
Il nostro amore come arte in ogni secolo
E le tue labbra come fiori di Monet

Il tuo profumo è il mistero di Stonehenge
Tu che hai visto dentro me mille musei
Io che vedevo solo vuoti corridoi

Zonnebloemen

In jouw ogen zag ik de zonnebloemen van Van Gogh
En voelde ik je even dichterbij
Ik gaf alles wat ik had tot ik het verloor
Onze liefde als kunst in elke eeuw

De dagen verstrijken en ik droom van een kleur voor elk seizoen
Deze verdrietigheid is slechts de essentie
Van onvoltooide kunst die ze liefde noemen

Reflectie van licht als een zonnebloem
Echo van leven, woorden van ver
Ik zie in de verte duizend tinten
Die het moment bijna onsterfelijk maken

In jouw ogen zag ik de zonnebloemen van Van Gogh
En voelde ik je even dichterbij
Ik gaf alles wat ik had tot ik het verloor
Onze liefde als kunst in elke eeuw

En jouw lippen als bloemen van Monet
Jouw geur is het mysterie van Stonehenge
Ik heb duizend schilderijen die ik aan de muur heb gehangen
Alleen met jou zag ik een toekomst

Eerst leek zelfs de lucht etherischer
Nu is het bedekt alsof het rook is
Stof waait over jouw hart
Zweer me dat ik je weer zal zien

Als een schilderij dat zijn kleur heeft verloren
Belof me dat ik weer ga tekenen
En ik zal je bekijken alsof je bent
Een schilderij van Salvador Dalí

Een andere maandag, ik wou dat je hier was
Als de twee geliefden van René Magritte
In jouw ogen zag ik de zonnebloemen van Van Gogh
En voelde ik je even dichterbij

Ik gaf alles wat ik had tot ik het verloor
Onze liefde als kunst in elke eeuw
En jouw lippen als bloemen van Monet

Jouw geur is het mysterie van Stonehenge
Jij die in mij duizend musea hebt gezien
Ik die alleen lege gangen zag

Escrita por: