You Being Mine
We used to share the small things
Like the weather on our street
Now the days go by in silence
With no messages to read
I still picture you and night
Sitting with your cup of tea
Not because I wanna go back
Just a fading memory
I'm not asking for the past
To reappear
But I miss the way
We used to feel near
There are echoes in the quiet
Where your laughter used to live
Not a fight, not a promise
Just the emptiness that sticks
We're not strangers
We're not us
And I'm learning to admit
There are echoes in the quiet
And I don't know what to do with it
I walk by familiar places
They still spell your name in lights
But the letters feel much softer
Than they did on those old nights
I don't carry any questions
That would make you close the door
Just a wondering if you ever
Trace my shadow like before
I'm not wishing for a second chance to try
But I miss the ease of you being mine
There are echoes in the quiet
We're all left to used to live
Not a fight not a promise
Just the emptiness that sticks
We're not strangers, but we're not us
And I'm learning to admit
There are echoes in our quiet
And I don't know what to do with it
Maybe loving doesn't end
It just changes how it speaks
Yours is now a softer whisper
Only heard on certain weeks
There are echoes in our quiet
And they call me now and then
Not to pull me back toward you
But remind me where I've been, we're not strangers
Only distanced in a way we can't rewrite
There are echoes in our quiet
As we move into new lives
Jij Die Van Mij Bent
We deelden vroeger de kleine dingen
Zoals het weer op onze straat
Nu gaan de dagen in stilte voorbij
Zonder berichten om te lezen
Ik zie je nog steeds voor me 's nachts
Zittend met je kopje thee
Niet omdat ik terug wil gaan
Gewoon een vervagende herinnering
Ik vraag niet om het verleden
Om weer te verschijnen
Maar ik mis de manier
Waarop we ons dichtbij voelden
Er zijn echo's in de stilte
Waar jouw lach ooit leefde
Geen ruzie, geen belofte
Gewoon de leegte die blijft hangen
We zijn geen vreemden
We zijn niet meer ons
En ik leer toe te geven
Er zijn echo's in de stilte
En ik weet niet wat ik ermee moet doen
Ik loop langs vertrouwde plekken
Ze spellen nog steeds jouw naam in lichten
Maar de letters voelen veel zachter
Dan ze deden op die oude nachten
Ik draag geen vragen bij me
Die jou de deur zouden doen sluiten
Gewoon een vraag of je ooit
Mijn schaduw nog volgt zoals voorheen
Ik wens geen tweede kans om het te proberen
Maar ik mis de eenvoud van jou die van mij was
Er zijn echo's in de stilte
Waar we ooit leefden
Geen ruzie, geen belofte
Gewoon de leegte die blijft hangen
We zijn geen vreemden, maar we zijn niet meer ons
En ik leer toe te geven
Er zijn echo's in onze stilte
En ik weet niet wat ik ermee moet doen
Misschien eindigt de liefde niet
Het verandert gewoon hoe het spreekt
De jouwe is nu een zachtere fluistering
Alleen te horen op bepaalde weken
Er zijn echo's in onze stilte
En ze roepen me nu en dan
Niet om me terug naar jou te trekken
Maar om me te herinneren waar ik ben geweest, we zijn geen vreemden
Slechts op afstand in een manier die we niet kunnen herschrijven
Er zijn echo's in onze stilte
Terwijl we verder gaan naar nieuwe levens