32 Thousand Days
So I started walking
And I started thinking
How will I know
It's a mouthful of minutes
You stumble and you're in it
And man when you're in it
It goes where it goes
Looking down from the top of that hill
Is the view just gonna stand still
When the lights go out have I earned my standing O
'Cause when I move from here to ghost
What's gonna matter most
The wrecks, the breaks, that one night in Marseille
I did thirty-two thousand days
What's the takeaway
There's no demanding
When you're the last one standing
Who do you tell
Is it all just something
Or just good for nothing
Is there a prize
For ringing the bell
Looking down from the top of that hill
Is the view just gonna stand still
When the lights go out have I earned my standing O
'Cause when I move from here to ghost
What's gonna matter most
The wrecks, the breaks, the things I meant to say
I did thirty-two thousand days
What's the takeaway
It's a long way to travel
When the wood hits the gavel
How did I do
Am I leaving at believing
And I'm leaving it at even
It's a hell of a thing
It's a hell of a view
Looking down from the top of that hill
Is the view just gonna stand still
When the lights go out have I earned my standing O
'Cause when I move from here to ghost
What's gonna matter most
The wrecks, the breaks, the ones that could not stay
I did thirty-two thousand days
What's the takeaway
Looking down from the top of that hill
Is the view just gonna stand still
When the lights go out have I earned my standing O
'Cause when I move from here to ghost
What's gonna matter most
The wrecks, the breaks, the lives I could not save
I did thirty-two thousand days
What's the takeaway
32 Duizend Dagen
Dus ik begon te lopen
En ik begon te denken
Hoe weet ik het
Het is een mondvol minuten
Je struikelt en je zit erin
En man, als je erin zit
Gaat het waar het heen gaat
Kijkend vanaf de top van die heuvel
Blijft het uitzicht gewoon stil staan
Als de lichten uitgaan, heb ik mijn staande ovatie verdiend
Want als ik van hier naar spook ga
Wat gaat er dan het meest tellen
De wrakken, de breuken, die ene nacht in Marseille
Ik heb tweeëndertigduizend dagen geleefd
Wat is de les
Er is geen eis
Als jij de laatste bent die staat
Wie vertel je het
Is het allemaal gewoon iets
Of gewoon voor niets
Is er een prijs
Voor het luiden van de bel
Kijkend vanaf de top van die heuvel
Blijft het uitzicht gewoon stil staan
Als de lichten uitgaan, heb ik mijn staande ovatie verdiend
Want als ik van hier naar spook ga
Wat gaat er dan het meest tellen
De wrakken, de breuken, de dingen die ik wilde zeggen
Ik heb tweeëndertigduizend dagen geleefd
Wat is de les
Het is een lange weg om te reizen
Als het hout de hamer raakt
Hoe heb ik het gedaan
Verlaat ik met geloven
En laat ik het op even staan
Het is een hel van een ding
Het is een hel van een uitzicht
Kijkend vanaf de top van die heuvel
Blijft het uitzicht gewoon stil staan
Als de lichten uitgaan, heb ik mijn staande ovatie verdiend
Want als ik van hier naar spook ga
Wat gaat er dan het meest tellen
De wrakken, de breuken, de mensen die niet konden blijven
Ik heb tweeëndertigduizend dagen geleefd
Wat is de les
Kijkend vanaf de top van die heuvel
Blijft het uitzicht gewoon stil staan
Als de lichten uitgaan, heb ik mijn staande ovatie verdiend
Want als ik van hier naar spook ga
Wat gaat er dan het meest tellen
De wrakken, de breuken, de levens die ik niet kon redden
Ik heb tweeëndertigduizend dagen geleefd
Wat is de les