Milionário do Sonho
É o que eu digo e faço, não suponho, sou milionário do sonho
É o que eu digo e faço, não suponho, sou milionário do sonho
É difícil para um menino brasileiro, sem consideração da sociedade
Crescer um homem inteiro, muito mais do que metade
Fico olhando as ruas, as vielas que ligam meu futuro ao meu passado
E vejo bem como driblei o errado, até fazer taxista crer
Que posso ser mais digno do que um bandido branco e becado
Falo querendo entender, canto para espalhar o saber e fazer você perceber
Que há sempre um mundo, apesar de já começado, há sempre um mundo pra gente fazer
Um mundo não acabado
Um mundo filho nosso, com a nossa cara, o mundo que eu disponho agora foi criado por mim
Euzin, pobre curumim, rico, franzino e risonho, sou milionário do sonho
Ali vem um policial que já me viu na tv espalhar minha moral
Veio se arrepender de ter me tratado mal
Chegou pra mim sem aquela cara de mau: Fala, mano, abraça, mano
Irmãos da comunidade, sonhadores e iguais, sei do que estou falando
Há um véu entre as classes, entre as casas, entre os bancos
Há um véu, uma cortina, um espanto que, para atravessar, só rasgando
Atravessando a parede, a invisível parede, apareço no palácio, na tela, na janela da celebridade, mas minha palavra não sou só eu, minha palavra é a cidade
Mundão redondo, capão redondo, coração redondo na ciranda da solidariedade
A rua é noiz, cumpadi
Quem vê só um lado do mundo só sabe uma parte da verdade
Inventando o que somos, minha mão no jogo eu ponho, vivo do que componho, sou milionário do sonho
Vou tirar onda, peguei no rabo da palavra e fui com ela, peguei na cauda da estrela dela
A palavra abre portas, cê tem noção?
É por isso que educação, você sabe, é a palavra-chave
É como um homem nu todo vestido por dentro, é como um soldado da paz armado de pensamentos, é como uma saída, um portal, um instrumento
No tapete da palavra chego rápido, falado, proferido na velocidade do vento, escute meus argumentos
São palavras de ouro, mas são palavras de rua
Fique atento
Tendo um cabelo tão bom, cheio de cacho em movimento, cheio de armação, emaranhado, crespura e bom comportamento, grito bem alto, sim? Qual foi o idiota que concluiu que meu cabelo é ruim? qual foi o otário equivocado que decidiu estar errado o meu cabelo enrolado? ruim pra quê? ruim pra quem?
Infeliz do povo que não sabe de onde vem
Pequeno é o povo que não se ama, o povo que tem na grandeza da mistura o preto, o índio, o branco, a farra das culturas
Pobre do povo que, sem estrutura, acaba crendo na loucura de ter que ser outro para ser alguém
Não vem que não tem, com a palavra eu bato, não apanho
Escuta essa, neném, sou milionário do sonho
O mundo ainda não está acostumado a ver o reinado de quem mora do outro lado da ilusão
A ilusão da felicidade tem quatro carros por cabeça, deixando o planeta sem capacidade de respirar à vontade, a ilusão de que é mais vantagem cada casa, mais carro que filho, cada filho menos filho que carro
Enquanto eu com meu faro vou tirando onda, vou na bike do meu verbo tirando sarro
Minha nave é a palavra, é potente o meu veículo sem código de barra, não tem etiqueta embora sua marca seja boa, minha alma é de boa marca, por isso não tem placa, tabuleta, inscrição
Meu cavalo pega geral, é pegasus, é genial, a palavra tem mil cavalos quando eu falo
Sou embaixador da rua, não esqueço os esquecidos e eles se lembram de mim, sentem a lágrima escorrer da minha voz, escutam a música da minha alma, sabem que o que quero pra mim quero pra todo o universo, é esse o papo do meu verso
Por isso eu digo e repito: Quem quiser ser bom juiz deve aprender com o preto benedito
Mas fique esperto porque sonho é planejamento, investimento, meta, tem que ter pensamento, estratégia, tática
Eu digo que sou sonhador, mas sonhador na prática
Tô ligado que a vida bate, tô ligado quanto ela dói, mas com a palavra me ergo e permaneço, porque a rua é nóiz
Portanto, meu irmão, preste atenção no que vende o rádio, o jornal, a televisão você quer o vinho, eles encarecem a rolha, deixa de ser bolha e abre o olho pra situação
A palavra é a escolha, a escolha é a palavra, meu irmão
Se liga aqui, são palavras de um homem preto, samurai, brasileiro, cafuzo, versador, com tambor de ideias pra disparar
Não são palavras de otário, já te falei, escreve aí no seu diário:
Se eu sou dono do mundo, é porque é do sonho que eu sou milionário!
Miljonair van de Droom
Het is wat ik zeg en doe, ik veronderstel niet, ik ben miljonair van de droom
Het is wat ik zeg en doe, ik veronderstel niet, ik ben miljonair van de droom
Het is moeilijk voor een Braziliaanse jongen, zonder erkenning van de maatschappij
Om een hele man te worden, veel meer dan de helft
Ik kijk naar de straten, de steegjes die mijn toekomst met mijn verleden verbinden
En ik zie goed hoe ik het verkeerde heb omzeild, tot ik de taxichauffeur deed geloven
Dat ik waardiger kan zijn dan een witte crimineel met een pak
Ik praat om te begrijpen, zing om de kennis te verspreiden en jou te laten beseffen
Dat er altijd een wereld is, ondanks dat deze al begonnen is, er is altijd een wereld die we kunnen maken
Een wereld die nog niet af is
Een wereld die ons kind is, met ons gezicht, de wereld die ik nu heb, is door mij gecreëerd
Ik, arme jongen, rijk, tenger en lachend, ben miljonair van de droom
Daar komt een politieagent die me al op tv heeft gezien, mijn moraal verspreidend
Hij kwam zich verontschuldigen voor hoe hij me slecht behandelde
Hij kwam naar me toe zonder die boze blik: Hé, maat, omhels me, maat
Broeders van de gemeenschap, dromers en gelijkgestemden, ik weet waar ik het over heb
Er is een sluier tussen de klassen, tussen de huizen, tussen de banken
Er is een sluier, een gordijn, een schrik die, om te oversteken, alleen te scheuren is
Door de muur heen, de onzichtbare muur, verschijn ik in het paleis, op het scherm, in het raam van de beroemdheid, maar mijn woord ben ik niet alleen, mijn woord is de stad
Grote wereld, ronde kap, rond hart in de cirkel van solidariteit
De straat is van ons, maat
Wie alleen één kant van de wereld ziet, kent maar een deel van de waarheid
We verzinnen wat we zijn, mijn hand leg ik in het spel, ik leef van wat ik componeer, ben miljonair van de droom
Ik ga het groot maken, ik greep de staart van het woord en ging ermee, ik greep de staart van zijn ster
Het woord opent deuren, heb je dat door?
Daarom is onderwijs, je weet het, de sleutel
Het is als een naakte man die van binnen gekleed is, het is als een vredessoldaat gewapend met gedachten, het is als een uitgang, een portal, een instrument
Op het tapijt van het woord kom ik snel, gesproken, geuit in de snelheid van de wind, luister naar mijn argumenten
Het zijn woorden van goud, maar het zijn woorden van de straat
Blijf alert
Met zo'n mooi haar, vol krullen in beweging, vol opbouw, verward, kroes en goed gedrag, schreeuw ik heel hard, ja? Wie was die idioot die concludeerde dat mijn haar slecht is? wie was die misleide sukkel die besloot dat mijn gekrulde haar verkeerd was? slecht voor wat? slecht voor wie?
Jammer voor het volk dat niet weet waar het vandaan komt
Klein is het volk dat zichzelf niet liefheeft, het volk dat in de grootheid van de mix het zwart, het inheemse, het witte, het feest van de culturen heeft
Jammer voor het volk dat, zonder structuur, gelooft in de waanzin dat het iemand anders moet zijn om iemand te zijn
Kom niet hier als het er niet is, met het woord sla ik, ik krijg geen klappen
Luister hiernaar, schat, ik ben miljonair van de droom
De wereld is nog niet gewend om het koninkrijk te zien van wie aan de andere kant van de illusie woont
De illusie van geluk heeft vier auto’s per hoofd, waardoor de planeet niet vrij kan ademen, de illusie dat het voordeliger is, elk huis, meer auto dan kinderen, elk kind minder kind dan auto
Terwijl ik met mijn neus de show maak, ga ik op de fiets van mijn werkwoord en maak ik grappen
Mijn schip is het woord, mijn voertuig zonder streepjescode is krachtig, het heeft geen label hoewel zijn merk goed is, mijn ziel is van een goed merk, daarom heeft het geen nummerbord, geen bord, geen inschrijving
Mijn paard pakt alles, het is pegasus, het is geniaal, het woord heeft duizend paarden als ik spreek
Ik ben ambassadeur van de straat, ik vergeet de vergeten niet en zij herinneren zich mij, voelen de tranen uit mijn stem stromen, horen de muziek van mijn ziel, weten dat wat ik voor mezelf wil, ik voor het hele universum wil, dat is de boodschap van mijn vers
Daarom zeg ik en herhaal: Wie een goede rechter wil zijn, moet leren van de zwarte benedito
Maar blijf scherp, want dromen zijn planning, investering, doel, je moet denken, strategie, tactiek hebben
Ik zeg dat ik een dromer ben, maar een dromer in de praktijk
Ik weet dat het leven slaat, ik weet hoezeer het pijn doet, maar met het woord sta ik op en blijf ik, want de straat is van ons
Dus, mijn broer, let op wat de radio, de krant, de televisie verkoopt, je wilt de wijn, zij maken de kurk duurder, stop met bubbelen en open je ogen voor de situatie
Het woord is de keuze, de keuze is het woord, mijn broer
Let hierop, het zijn woorden van een zwarte man, samurai, Braziliaan, cafuzo, dichter, met een trommel vol ideeën om af te vuren
Het zijn geen woorden van een sukkel, ik heb je al verteld, schrijf het in je dagboek:
Als ik de eigenaar van de wereld ben, is het omdat ik miljonair ben van de droom!