Tuttugu & Fjórir
Ég hef lært margt, lært að lífið er stutt
Einn þriðji búinn, já, það rugl
Tuttugu og fjögra, já, það er rugl
Reyni að finna sjálfan mig en fer að gefast upp
Holdið verður mold, sálin lifir í sögum
Tíminn gleymir okkur öllum, nema nokkrum völdum
Ég fer ekki á morgun, yo, vertu ekki viss
Guðni hugsaði það líka, rest in peace
Elska kastarann, vona að allir sjái mig
Áður en að maðurinn með ljáinn kemur loksins til að ná í mig
Tuttugu og fjögra, bara barn
En eitthvað segir mér að ég verði það alltaf
Ekki illa meint, ekki vera stúrin
Gefðu mér eitt enn, bara eitt enn, ég er búinn
Óskipulagt skipulag, ekki eyðileggja kúrinn
þVí ég kúri eins og kisi, ég er hank fokking moody baby
Tuttugu og fjórir tímar virðast fjara burtu á núinu
Svo ég slekk á heilabúinu
þAð væri næsari að svindla aðeins á úrinu
þVí vísarnir þeir ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Tíminn ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Vísarnir þeir ferðast of hratt, aðeins of hratt
Tíminn ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Stoltið keyrt í botn, ég ætla að skila mínu
Og velja betur eða hætta að treysta vinum mínum
þVí mér langar oft að pása aðeins og chilla pínu
þVí það virðist vera að allir eigi hliðargrímu
Ég hvísla í spegil, það er enginn sem að skilur betur
Og vísa veginn, ætla að lifa af þennan fimbulvetur
Og þegar vorar til, skal ég fá mér smá
Og skála fyrir hálfvitanum sem ég treysti á
Glymur í glösum virðist yfirgnæfa söknuð
Ekki fyrr en birtir til að komi raunverulegt rökkur, nei
Ég reyni að sýna virðingu
Sem virðist fjara út þegar nóttin tapar vitinu
Ég legg höfuðið að ísköldum koddanum
Draumur rættist, ég hlýt að vera sofnaður
Markmiðið er ekki að verða moldaður
þVí það skiptir engu þegar að ég verð í viðarkassa, moldaður
Vakna oft óskýr, þreifa fyrir mér en engin þú
Skildi gluggann eftir galopinn svo hún flaug út
Reyni að vera betri maður, reyni að vera trúr
Og þó mér líði stundum illa þá er lífið ljúft
Tuttugu og fjórir tímar virðast fjara burtu á núinu
Svo ég slekk á heilabúinu
þAð væri næsari að svindla aðeins á úrinu
þVí vísarnir þeir ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Tíminn ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Vísarnir þeir ferðast of hratt, aðeins of hratt
Tíminn ferðast aðeins of hratt, aðeins of hratt
Veinticuatro
He aprendido mucho, aprendí que la vida es corta
Un tercio ya pasado, sí, eso es un lío
Veinticuatro y cuatro, sí, eso es un lío
Intento encontrarme a mí mismo pero estoy a punto de rendirme
El cuerpo se convertirá en polvo, el alma vive en historias
El tiempo nos olvida a todos, excepto a algunos elegidos
No me voy mañana, ey, no estés seguro
Guðni también lo pensó, descansa en paz
Amo al desastre, espero que todos me vean
Antes de que el hombre con la guadaña finalmente venga por mí
Veinticuatro y cuatro, solo un niño
Pero algo me dice que siempre seré así
No es malo, no ser un idiota
Dame uno más, solo uno más, estoy listo
Desorganizado orden, no arruines la fiesta
Porque festejo como gato, soy un tipo jodidamente temperamental
Veinticuatro horas parecen desvanecerse en el ahora
Así que apago el cerebro
Sería más agradable engañar un poco al reloj
Porque las manecillas viajan demasiado rápido, demasiado rápido
El tiempo viaja demasiado rápido, demasiado rápido
Las manecillas viajan demasiado rápido, demasiado rápido
El tiempo viaja demasiado rápido, demasiado rápido
El orgullo llevado al límite, voy a entregar el mío
Y elegir mejor o dejar de confiar en mis amigos
Porque a menudo quiero tomarme un descanso y relajarme un poco
Porque parece que todos tienen una máscara
Susurro al espejo, nadie me entiende mejor
Y marco el camino, planeo sobrevivir a este invierno eterno
Y cuando llegue la primavera, me tomaré un poco
Y brindaré por el semisabio en quien confío
Los reflejos en los vasos parecen superar la razón
No hasta que aparezca la luz para traer la verdadera oscuridad, no
Intento mostrar respeto
Que parece desvanecerse cuando la noche pierde la razón
Apoyo mi cabeza en el frío cojín
El sueño se cumple, debo quedarme dormido
El objetivo no es convertirme en polvo
Porque no importa cuando me convierta en un ataúd, polvoriento
Despierto a menudo confundido, buscándote pero no estás
Dejé la ventana abierta mientras corría para que se escapara
Intento ser un mejor hombre, intento ser fiel
Y aunque a veces me sienta mal, la vida es dulce
Veinticuatro horas parecen desvanecerse en el ahora
Así que apago el cerebro
Sería más agradable engañar un poco al reloj
Porque las manecillas viajan demasiado rápido, demasiado rápido
El tiempo viaja demasiado rápido, demasiado rápido
Las manecillas viajan demasiado rápido, demasiado rápido
El tiempo viaja demasiado rápido, demasiado rápido