De Hoeksema's
k Ga naar de Hoeksema's, dat zijn m'n beste vrinden
Ik zeg niets van ze hoor, begrijp me goed
Ik kan 't werkelijk uitstekend met ze vinden
Nou ja, zij is geen dame hoor
Ze draagt een hoed, hmmm
Ach, hij gaat wel, hij is iets bij de justitie
Maar oppervlakkig, he, geen wije blik
Geen diepte, of hoe heet dat-eh, eruditie
Ze staan er niet bij stil, he, zoals ik
Neem mij nu 'es
Ik zit in vier besturen, behalve dan een damesclub in Kras
Nou, dan heb ik ook nog twaalf vrouwen, een pedicure
En dan m'n man nog, en m'n ischias
Maar, zonder schoonheid zijn wij toch maar slaafjes
Van deze dor prosaische maatschappij
Wat zou ik zijn zonder m'n Bertus Aafjes
Ik hou m'n Sji en Satre altijd bij
Kijk, en da's nou zo jammer van de Hoeksema's
Die zijn me toch te weinig erudiet
Ze zijn verbazend aardig, hoor, de Hoeksema's
Maar eh, dat he, dat, zo sepaqoir, dat hebben ze niet
Ja, die Hoeksema's
Niet om 't een of ander, hoor
Ik mag ze graag
Maar soms maakt 't me wild
Die spreken nou eeuwig kwaad over een ander
Ze zijn, hoe zal ik 't zeggen, zo weinig mild
Nou, gisteren bijvoorbeeld, hadden we 't over Annie
Nou goed, ik geef toe hoor, die Annie eh, daar is iets mee
Zo'n jurk, van haar salaris, nee, dat kan niet
Nou ja, en dan die hele..., van d'r..., nee
Nee, ze is ook fout geweest hoor, tussen haakjes
Ja, maar dat is nou weer heel erg sneu
Hoe kan 't ook anders, met zo'n moeder
Nou, en dan die vader met z'n zaakjes, oh
Maar 't ligt ook helemaal aan 't milieu
Het zijn verschrikkelijke ordinaire types
Maar laat ze onbetrouwbaar zijn, misschien
Ik zeg, en dat is een van mijn principes
Je moet 't goede in de mensen zien
Kijk, en dat is nou zo jammer van de Hoeksema's
Die zijn toch wel een tikkie hypocriet
Ze zijn verbazend goeig hoor, de Hoeksema's
Maar, zoals ik al zei, dat he, dat, mmm, hebben ze niet
Ja, die Hoeksema's
'k Was gisteren toch nog even bij ze, he
Nou, toen hadden we 't zo over al het leed
En toen opeens, het was gewoon om van te ijzen
Toen voelde ik eigenlijk pas hoe weinig 't ze deed
De Grieken, de negers, al die rassen
En al die displaced persons in hun hemd
Ach, als ik bij de naaister sta te passen
Dan voel ik me van binnen zo beklemd
Ik zeg net nog, in de keuken, tegen Mina
Zeg, jij klaagt nou wel over al je ongerief
Maar kijk nou ook eens eventjes naar China
En dat arme India, asjeblieft
De schareslijpers, al die kleine wrakken
Nou, en hier de woningnood
Is dat niet ontzettend cru
Hoe vier gezinnen in een kamer hokken
Ik heb er niemand bijgekregen. U
Kijk, en dat is nou toch wel jammer van die Hoeksema's
Die zien alleen hun eigen klein verdriet
Ze zijn bijzonder aardig hoor, de Hoeksema's
Maar, eh, datte, dat, mmh, hebben ze niet
Nee nee, ik moet nog even iets recht zetten, kijk
Die Hoeksema's, dat is toch wel heel erg makkelijk van ze hoor
Als je wat lenen wil, bijvoorbeeld, zijn ze niet direct zo fel
Ze zijn bekrompen hoor, da's waar, de Hoeksema's
Maar, ehh, dat he, dat, dat hebben ze wel
De los Hoeksema's
Voy a los Hoeksema's, son mis mejores amigos
No digo nada de ellos, entiéndeme bien
Realmente me llevo muy bien con ellos
Bueno, ella no es una dama
Lleva un sombrero, hmmm
Oh, él está bien, trabaja en algo relacionado con la justicia
Pero superficial, ¿sabes? Sin una mirada amplia
Sin profundidad, o cómo se llama, erudición
No lo consideran, ¿sabes?, como yo
Tómenme por ejemplo
Estoy en cuatro juntas, excepto en un club de damas en Kras
Bueno, luego tengo doce mujeres, una pedicura
Y luego mi esposo, y mi ciática
Pero, sin belleza, somos solo esclavos
De esta prosaica sociedad
¿Qué sería yo sin mi Bertus Aafjes?
Siempre mantengo a mi Sartre y mi Sji cerca
Y eso es lo triste de los Hoeksema's
Son demasiado poco eruditos
Son sorprendentemente amables, los Hoeksema's
Pero eso, eso, tan superficial, eso les falta
Sí, esos Hoeksema's
No es por nada en particular, ¿eh?
Me caen bien
Pero a veces me enloquecen
Siempre hablan mal de los demás
Son, ¿cómo decirlo?, poco comprensivos
Ayer, por ejemplo, estábamos hablando de Annie
Bueno, lo admito, hay algo con Annie
Un vestido, con su salario, no, no puede ser
Y luego todo eso..., de ella..., no
No, ella también ha cometido errores, por cierto
Sí, pero es muy triste
Cómo podría ser de otra manera, con una madre así
Y luego ese padre con sus asuntos, oh
Pero también es culpa del entorno
Son tipos terriblemente vulgares
Pero si son poco confiables, tal vez
Digo, y ese es uno de mis principios
Debes ver lo bueno en las personas
Y eso es lo triste de los Hoeksema's
Son un poco hipócritas
Son muy amables, los Hoeksema's
Pero, como dije, eso les falta
Sí, esos Hoeksema's
Estuve con ellos ayer, ¿sabes?
Y hablamos sobre todo el sufrimiento
Y de repente, fue simplemente escalofriante
Fue entonces cuando me di cuenta de lo poco que les importaba
Los griegos, los negros, todas esas razas
Y todas esas personas desplazadas en sus camisas
Oh, cuando estoy en la modista probándome
Me siento tan angustiada por dentro
Acabo de decirle a Mina en la cocina
Dices que te quejas de todos tus problemas
Pero mira un momento a China
Y a la pobre India, por favor
Los afiladores, todos esos pobres desamparados
Y aquí la escasez de viviendas
¿No es increíblemente cruel?
Cuatro familias hacinadas en una habitación
No he agregado a nadie. Usted
Y eso es lo triste de esos Hoeksema's
Solo ven su pequeña desgracia
Son muy amables, los Hoeksema's
Pero, eso, eso, les falta
No no, debo aclarar algo
Es muy fácil con esos Hoeksema's
Si quieres pedir prestado algo, por ejemplo, no son tan directos
Son estrechos de miras, es cierto, los Hoeksema's
Pero eso, eso, eso sí lo tienen