هزار و یک شب (Shab 1001)
قصه هزار و یک شب تو دلم کاشتی
qesseh hazār o yek shab to delam kāshti
تو چی آوردی که جاش قلبمو برداشتی
to chi āvardī ke jāsh ghalbamo bardāshti
مثل پاییز اومدی در به درم کردی
mesle pāyiz umadī dar be daram kardi
اومدی چشمه بشی تشنه ترم کردی
umadī cheshmeh beshi teshneh taram kardi
دعا کن دلم آروم بگیره
du'ā kon delam ārum begīreh
دعام کن اگه منو یادت نمیره
du'āmk kon age mano yādat namīreh
من آسون نرسیدم به تو
man āsun narasīdam be to
حیفه دنیا تو رو ازم آسون بگیره
hayfeh donyā to ro azam āsun begīreh
قصه هزار و یک شب واسه من خوندی
qesseh hazār o yek shab vāseh man khundī
سمت چشمای خودت قبلمو چرخوندی
samt cheshmāye khodet ghablamo charkhundi
یادته صدتا ترانه با چشات ساختی
yādate sad tā tarāneh bā cheshāt sākhteh
اومدم قصه بشم قافیه رو باختی
umadam qesseh besham qāfiyero bākhti
فانوس چشاتو به تن شعله ی من کن
fānūs cheshāto be tan sholeh ye man kon
پیراهن آغوشمو تن کن
pirāhan āghooshamo tan kon
از کوچه ی معشوق اگه ای باد گذشتی
az kucheye ma'šūq age ei bād gozashteh
از حال دلم یارو خبر کن
az hāl delam yāro khabar kon
دعا کن دلم آروم بگیره
du'ā kon delam ārum begīreh
دعام کن اگه منو یادت نمیره
du'āmk kon age mano yādat namīreh
من آسون نرسیدم به تو
man āsun narasīdam be to
حیفه دنیا تو رو ازم آسون بگیره
hayfeh donyā to ro azam āsun begīreh
قصه هزار و یک شب تو دلم کاشتی
qesseh hazār o yek shab to delam kāshti
تو چی آوردی که جاش قلبمو برداشتی
to chi āvardī ke jāsh ghalbamo bardāshti
مثل پاییز اومدی در به درم کردی
mesle pāyiz umadī dar be daram kardi
اومدی چشمه بشی تشنه ترم کردی
umadī cheshmeh beshi teshneh taram kardi
Duizend en één nacht (Nacht 1001)
Het verhaal van duizend en één nacht heb je in mijn hart geplant
Wat heb je gebracht dat mijn hart zo heeft verbrand?
Je kwam als de herfst, maakte me dol en verloren
Je kwam om een bron te zijn, maakte me nog dorstiger, verloren
Bid dat mijn hart weer tot rust komt
Bid voor me als je me niet bent vergeten
Ik ben niet zomaar bij jou gekomen
Het zou zonde zijn als de wereld jou zo van me afneemt
Je zong het verhaal van duizend en één nacht voor mij
Je draaide mijn hart naar je ogen, oh zo vrij
Weet je nog, je maakte honderd liedjes met je ogen
Ik kwam om een verhaal te zijn, maar je verloor de woorden, zo droevig
Maak de lantaarn van je ogen tot de vlam van mijn zijn
Trek mijn omhelzing aan, laat me niet alleen zijn
Als je voorbij de straat van mijn geliefde waait
Laat dan weten hoe het met mijn hart gaat, dat het niet verwaait
Bid dat mijn hart weer tot rust komt
Bid voor me als je me niet bent vergeten
Ik ben niet zomaar bij jou gekomen
Het zou zonde zijn als de wereld jou zo van me afneemt
Het verhaal van duizend en één nacht heb je in mijn hart geplant
Wat heb je gebracht dat mijn hart zo heeft verbrand?
Je kwam als de herfst, maakte me dol en verloren
Je kwam om een bron te zijn, maakte me nog dorstiger, verloren