Madrugadas Gavionas
Mirei a última estrela
Quando já clareava o dia
Entre gaita, poesia e guitarreiros da fronteira
Onde minha alma guerreira
Retornara à querência
Pra beber a própria essência
Da velha pátria campeira
A meu Rio Grande crioulo
De guitarras e cordeonas
Canto tropas e potreadas
Nas madrugadas gaveonas
Mirei a última estrela
Emponchado de telurismo
Ouvi a voz do atavismo
Da pátria mãe que nos chama
Pra neste fim de semana
Reverenciar a cultura
No manancial que moldura
A casta chucra haragana
Por certo vou continuar
A mirar a última estrela
Esta luz guia sinuela
De tropeiros e andantes
E quem é que nos garante
Que este astro fogoneiro
Não é um fogão fronteiro
Dos que já foram antes
Madrugadas Gavionas
Ik keek naar de laatste ster
Toen de dag al aanbrak
Tussen accordeons, poëzie en muzikanten van de grens
Waar mijn strijdlustige ziel
Terugkeerde naar de plek
Om de eigen essentie te proeven
Van het oude vaderland van de ruiters
Aan mijn Creoolse Rio Grande
Van gitaren en accordeons
Zing ik over troepen en paarden
In de vroege ochtenduren
Ik keek naar de laatste ster
Verzonken in de aarde
Hoorde de stem van het verleden
Van het moederland dat ons roept
Om dit weekend
De cultuur te eren
In de bron die vormt
De ruwe, ongetemde klasse
Zeker, ik zal doorgaan
Te kijken naar de laatste ster
Dit licht dat ons leidt
Van de reizigers en zwervers
En wie garandeert ons
Dat deze vurige ster
Geen grensoven is
Van degenen die er eerder waren