Ballade En Bede
Gij Noach, die de eerste wijnstok zaaide
Gij Loth, zozeer beneveld door de wijn
Dat Amor u een rad voor ogen draaide
En gij uw dochters vrijde in 't ravijn
('t Is geen verwijt dat opwelt in mijn brein!)
Archetriclin, steeds met de schenkkan klaar
U drieen smeek ik, wilt genadig zijn
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Hij was een oude loot aan uwe stam
Hij dronk alleen wat goed en kostbaar was
Hij had geen duit, maar dronk waar hij ook kwam
Als drankbewaker was hij eerste klas;
Geen mens stal uit zijn handen ooit een glas
En was hij lui? Toch niet als drinkevaar
Ontvangt, Gij eed'len van het drinkersras
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Ik zag hem vaak als hij als een kanon
Des avonds wankelend op huis aan trok
En eens, toen hij zich niet besturen kon
Stiet hij zichzelf een buil aan 't slagersblok
Hij dronk van ochtendstond tot avondklok
De beste zatlap op de aard, voorwaar
Schenk hem, wanneer hij roept, een godenslok
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Prince, hij spuwde nooit, zijn mond was droog
Hij riep altijd: "Mijn keel brandt als een blaar!"
Zelfs had hij dorst toen hij ten hemel vloog
De ziel van zaliger Jehan Cotart
Balada en la taberna
Gij Noé, quien sembró la primera vid
Gij Lot, tan embriagado por el vino
Que Cupido te engañó
Y tomaste a tus hijas en el abismo
(¡No es un reproche que brote en mi mente!)
Archetriclin, siempre listo con la jarra
A ustedes tres les suplico, sean compasivos
El alma del difunto Jehan Cotart
Él era un viejo brote de su árbol
Solo bebía lo bueno y costoso
No tenía un centavo, pero bebía donde fuera
Como guardián de la bebida era de primera clase
Nadie le robó un vaso de sus manos
¿Y era perezoso? ¡No como bebedor!
Reciban, nobles del clan de bebedores
El alma del difunto Jehan Cotart
A menudo lo vi como un cañón
Caminando tambaleante a casa por la noche
Y una vez, cuando no podía controlarse
Se golpeó la cabeza con el bloque del carnicero
Bebía desde la mañana hasta la noche
El mejor borracho en la tierra, de verdad
Sírvanle, cuando él llame, un trago divino
El alma del difunto Jehan Cotart
Príncipe, nunca escupía, su boca estaba seca
Siempre decía: '¡Mi garganta arde como una ampolla!'
Incluso tenía sed cuando voló al cielo
El alma del difunto Jehan Cotart
Escrita por: E. Du Bois / Foco