Ballade Om Genade
Aan bedelbroeder en devoot
Karthuizer monnik, celestijn
Aan luibuis en aan lammepoot
Aan dienstertjes in bombazijn
En lieve liefjes in satijn
Aan labbekakken die verguld
Maar onbekwaam in liefde zijn
Smeek ik genade voor mijn schuld
Aan meisjes, die met borsten bloot
Op jacht zijn naar een rijke buit
Aan kramers, beed'lend voor hun brood
Aan muitemaker en schavuit
Aan elke zot die met gefluit
Zijn maag en onze oren vult
Aan schandknaap en soldatenbruid
Smeek ik genade voor mijn schuld
Maar geen genade van de hond
Die mij zo snood en boos verried
Die maakte dat mijn maal bestond
Uit drek en water, anders niet
Een wind is al wat ik hem bied
Zo is mijn hart van haat vervuld
Maar ter voorkoming van verdriet
Smeek ik genade voor mijn schuld
Heer, sla hem alle ribben in
Ram hem met mokers op zijn bult
Op deze wijs, in deze zin
Smeek ik genade voor mijn schuld
Balada sobre la gracia
A mendigo y devoto
Monje cartujo, celestial
A los holgazanes y a los patanes
A las criadas de bombazina
Y queridas amantes de satén
A los cobardes que están dorados
Pero ineptos en el amor
Imploro gracia por mi culpa
A las chicas, que con los pechos al aire
Buscan una presa rica
A los comerciantes, mendigando por su pan
A los revoltosos y bribones
A cada loco que con silbidos
Llena su estómago y nuestros oídos
A los pícaros y a las novias de los soldados
Imploro gracia por mi culpa
Pero ninguna gracia del perro
Que tan vil y malvado me traicionó
Que hizo que mi comida consistiera
En excremento y agua, nada más
Un viento es todo lo que le ofrezco
Así mi corazón está lleno de odio
Pero para evitar el sufrimiento
Imploro gracia por mi culpa
Señor, hazle añicos todas las costillas
Golpéalo con mazos en su joroba
De esta manera, en este sentido
Imploro gracia por mi culpa
Escrita por: E. Du Bois / Foco