Ballade Van de Lastertongen
Men neme: rood arseen en rattenkruid
En ongebluste kalk en opperment
En kokend lood, want dat trekt lekker uit
En giftig, schuimend bloed van een serpent
Met schilfers huid van een leproze vent
Bouillon van tenensmeer en voetenvuil
Salpeter uit een rijpe etterbuil
En loog uit stront en pis van een jodin
Met gal van wolven, vossen en een uil
En smore daar die lastertongen in
Men neme: hersens van een oude poes
Die, tandeloos, niet eens meer haakt naar vis
En die door een seniele schapendoes
Kwijlend en slijmend opgeblazen is
Men menge hersens, kwijl en slijm, door pis
En dampig schuim van een aamborstig paard
Bij water, waar veel vies gebroed in vaart;
Ratten en padden en een enk'le spin
Slangen en and're vogels van die aard
En smore daar die lastertongen in
Men neme: brandgevaarlijk sublimaat
En giete 't met de navel van een kreeft
In 't bekkeneel waarin men aderlaat
Waar zwart of groen geronnen bloed in kleeft
Als 's nachts de maan zijn vol kwartier doorleeft;
Men menge kanker, tumor, blaasgraveel
Door luierwater, afgetrokken geel
In de bidets van meisjes van de min
(Wie 't niet begrijpt was nooit in een bordeel)
En smore daar die lastertongen in
Prince, heeft men geen zeef of treef of test
't Kruis van een broek voldoet hier opperbest
Men zeve tot het klaarder is dan tin
Men menge het tot slot met varkensmest
En smore daar die lastertongen in
Balada de las Lenguas Calumniadoras
Men neme: arsénico rojo y estramonio
Y cal viva y antimonio
Y plomo hirviente, porque eso extrae bien
Y sangre venenosa y espumosa de una serpiente
Con escamas de piel de un leproso
Caldo de grasa de pies y suciedad de pies
Nitrato de una madura llaga purulenta
Y lejía de heces y orina de una judía
Con bilis de lobos, zorros y un búho
Y ahoga allí esas lenguas calumniadoras
Men neme: cerebro de una vieja gata
Que, sin dientes, ni siquiera anhela pescado
Y que por un perro pastor senil
Baboso y viscoso está hinchado
Se mezclen cerebro, baba y viscosidad, con orina
Y espuma vaporosa de un caballo asmático
En agua, donde navega mucha suciedad;
Ratas y sapos y alguna araña
Serpientes y otros pájaros de esa índole
Y ahoga allí esas lenguas calumniadoras
Men neme: sublimado peligroso
Y se vierta con el ombligo de un cangrejo
En el cráneo donde se sangra
Donde la sangre coagulada es negra o verde
Cuando la luna atraviesa su cuarto creciente por la noche;
Se mezclen cáncer, tumor, pus
Con agua de pañales, orina decantada
En los bidés de las chicas de la servidumbre
(Quien no lo entienda nunca estuvo en un burdel)
Y ahoga allí esas lenguas calumniadoras
Príncipe, si no se tiene un tamiz o colador o criba
La bragueta de un pantalón es lo mejor aquí
Se cuela hasta que esté más claro que el estaño
Se mezcla finalmente con estiércol de cerdo
Y ahoga allí esas lenguas calumniadoras
Escrita por: E. Du Bois / Foco