Ballade Van Het Concours Te Blois
Ik sterf van dorst nabij de koele bronnen
Heet als een vuur kleum ik en klappertand
Als heerser leef ik weerloos overwonnen
Ik eigen land ben 'k in vijandig land
Steenkoud ril ik nabij de schouw die brandt
Naakt als een worm ga ik als vorst gekleed
In tranen lachend wacht ik wat vergleed
Mijn troost vind ik in droeve wanhoopsklacht
Vermaak schep ik in kommer en in leed
Warm welkom en door iedereen veracht
Niets is mij zeker dan onzekerheden
En donker is mij elke helderheid
Ik twijfel nooit, alleen aan recht en reden
Mijn zekerheid is de toevalligheid
Ik win altijd en raak toch alles kwijt
Ik ben vermogend en heb geen bezit
'k Ben bang te vallen als ik lig of zit
Ik zeg bij 't morgengloren 'goedenacht'
'k Ben erfgenaam zonder familielid
Warm welkom en door iedereen veracht
'k Heb kind noch kraai, maar toch tracht ik te zorgen
Voor 'n lege beurs, van gouden schilden zwaar
Wie mij wil weldoen zou 'k het liefste worgen
Wie waarheid tot mij spreekt is leugenaar
Mijn beste vriend is hij die zonneklaar
Bewijst dat zwanen zwarte raven zijn
En wie mij schaadt doet me het minste pijn
Leugen en waarheid zijn voor mij een macht
Ik weet zoveel, maasr mijn verstand is klein
Warm welkom en door iedereen veracht
Gij milde Prins, mijn rechte woord is krom
Want veel begrijpend ben ik dwaas en dom
Elk krijgt mijn stem, ik ben voor een geslacht
Wat wil ik nog? Mijn toelage weerom
Warm welkom en door iedereen veracht
Balada del Concurso en Blois
Muero de sed cerca de las frescas fuentes
Caliente como un fuego tiemblo y castañeteo
Como un gobernante vivo indefenso y vencido
Mi propia tierra soy en tierra hostil
Tiritando de frío cerca de la chimenea que arde
Desnudo como un gusano voy vestido como un príncipe
Riendo entre lágrimas espero lo que se desvanece
Mi consuelo lo encuentro en tristes lamentos
Me divierto en la aflicción y en el dolor
Cálida bienvenida y despreciado por todos
Nada es seguro para mí más que las incertidumbres
Y cada claridad me parece oscura
Nunca dudo, solo en la justicia y la razón
Mi certeza es la casualidad
Siempre gano y aún así lo pierdo todo
Soy rico y no tengo posesiones
Temo caer cuando estoy acostado o sentado
Digo 'buenas noches' al amanecer
Heredero sin familiares
Cálida bienvenida y despreciado por todos
No tengo ni hijos ni amigos, pero aún así intento cuidar
Una billetera vacía, pesada de escudos de oro
A quien quiera hacerme bien, preferiría estrangularlo
Quien me hable con verdad es un mentiroso
Mi mejor amigo es aquel que claramente
Demuestra que los cisnes son cuervos negros
Y quien me daña me causa el menor dolor
Mentira y verdad son un poder para mí
Sé mucho, pero mi entendimiento es pequeño
Cálida bienvenida y despreciado por todos
Tú, Príncipe generoso, mi palabra recta es torcida
Porque aunque entiendo mucho, soy tonto y necio
Todos tienen mi voto, soy para una generación
¿Qué más quiero? Mi asignación de nuevo
Cálida bienvenida y despreciado por todos