395px

Barco Solitario

Esther Tims

Eenzaam Schip

Eenzaam in een zee van onzekerheid
Zwervend van kust tot kust
Steeds weer op weg naar vergetelheid
Nergens vond ik rust
Vond ik rust
Vond ik rust
Al wist ik niet wat het was
Toch zocht ik onbewust

Maar mijn schip kwam in een storm terecht
En spoelde op het strand
Waar een vrouw me vond, die me heeft gezegd
"Kom, geef mij je hand
Want ik zie dat je dorst hebt
En je hart verlangt naar brood
Je hebt geen doel, je hebt geen haven
Je bent een schip in nood"

En het leven dat ik heb geleefd
Ging in een flits voorbij
Want mijn scheepje zonk en ik verdronk
En niets was meer van mij

Maar toen het water mij omsloot
Zag ik daar dwars doorheen
Dat er iemand was die mijn hart genas
En al mijn onrust verdween

Hij trok mij omhoog, m'n haar werd droog
Mijn kleren wit als sneeuw
In een stralend licht zag ik Zijn gezicht
En alles werd weer nieuw
In een stralend licht zag ik Zijn gezicht
En alles werd weer nieuw

Barco Solitario

Solitario en un mar de incertidumbre
Vagando de costa a costa
Una y otra vez en camino hacia el olvido
Nunca encontré paz
Encontré paz
Encontré paz
Aunque no sabía qué era
Aun así, buscaba inconscientemente

Pero mi barco se encontró en una tormenta
Y encalló en la playa
Donde una mujer me encontró, y me dijo
"Ven, dame tu mano
Porque veo que tienes sed
Y tu corazón anhela pan
No tienes rumbo, no tienes puerto
Eres un barco en apuros"

Y la vida que viví
Pasó en un instante
Porque mi barquita se hundió y yo me ahogué
Y nada era ya mío

Pero cuando el agua me rodeó
Vi a través de ella
Que había alguien que sanaba mi corazón
Y toda mi inquietud desapareció

Me levantó, mi cabello se secó
Mis ropas blancas como la nieve
En una luz brillante vi Su rostro
Y todo volvió a ser nuevo
En una luz brillante vi Su rostro
Y todo volvió a ser nuevo

Escrita por: