Hejmo
Junaj geedzoj ĝin aĉetis.
ŜI kudris; li ĉarpentis. Ligno
Kaj ŝtofo ordigite netis,
Kaj meblo ŝajnis amosigno.
Ili vivadis pene, ŝpare,
Sed ĝoje, kreis sian neston,
Revadis pri la hejmo pare,
Kaj prifieris tolokeston;
Tapetis murojn, plantis florojn,
Preparis robojn por la tria -
Kiu alportis ja laborojn,
Sed igis hejmon ĝojradia.
Pli da infanoj; pli da penoj;
Da maltrankvilo, kaj sufero;
Pli da laboroj, pli da benoj,
Da estonteco kaj espero.
Mebloj akiris siajn mitojn;
Infanoj kreskis; ili kreis
Proprajn memorojn, etajn ritojn;
Mezaĝa paro jubileis -
Bombo detruis dum sekundo
Rikoltajn dudekkvin septembrojn,
Kaj lasis sur malpura grundo
Nur meblopecojn, sangajn membrojn.
Hogar
Juntes jóvenes lo compraron.
Ella cosía; él carpintería. Madera
Y tela ordenadamente tejían,
Y los muebles parecían un símbolo de amor.
Vivían con esfuerzo, ahorrando,
Pero alegres, creaban su nido,
Soñaban con el hogar juntos,
Y bendecían su lugar;
Tapizaban paredes, plantaban flores,
Preparaban ropas para el tercero -
Quien realmente trajo trabajos,
Pero convirtió el hogar en alegría radiante.
Más niños; más penas;
De inquietud y sufrimiento;
Más trabajos, más bendiciones,
De futuro y esperanza.
Los muebles adquirieron sus mitos;
Los niños crecieron; crearon
Sus propios recuerdos, pequeños rituales;
Una pareja de mediana edad celebraba -
Una bomba destruyó en un segundo
Veinticinco septiembres de cosecha,
Y dejó en el suelo impuro
Solo pedazos de muebles, miembros sangrientos.