Maria e Marquin, Ao Amigo Patativa
Manancial de melancia
Mané magro martelando mato morto
Maria e Marquin, Maria e Marquin
Quantas vêis nós num se ia
Tirar pitomba do pé, ciriguela amarguenta
Amargando as vidas de Maria e Marquim
Maria e Marquin
Adepois me escrevero
Dizendo só de São Paulo
Maria e Marquin, coração que nem um talo
Um talo seco é maneiro
Desprende voo que nem avião
E quando é verde pesa, pesa
E pende a carnaubeira
Mas, é na capoeira que ele se aninha
E de todo jeito espinha, Maria e Marquin
E adepois que vira gaiola
Parte pra longe prender passarim
Coitado de Maria, coitado de Marquin
Eles sabem o camin, mas não podem voltar
María y Marquín, al amigo Patativa
Manantial de sandía
Mané flaco golpeando monte muerto
María y Marquín, María y Marquín
Cuántas veces no íbamos
A recoger pitomba del árbol, ciruela amarga
Amargando las vidas de María y Marquín
María y Marquín
Después me escribieron
Diciendo solo desde São Paulo
María y Marquín, corazón como un tallo
Un tallo seco es genial
Libera vuelo como un avión
Y cuando está verde pesa, pesa
Y se inclina la carnauba
Pero es en la capoeira donde se anida
Y de todas formas se clava, María y Marquín
Y después que se convierte en jaula
Se va lejos a atrapar pájaros
Pobre María, pobre Marquín
Ellos saben el camino, pero no pueden regresar
Escrita por: Eugenio Leandro