Tohiko (逃避行)
夢のまにまに 言葉の端から
yumenomanimani kotoba no hashi kara
くらりくらりと 夜の狭間から
kurari kurari to yoru no hazama kara
抜け出してしまいたい うざったい言葉を吐くしまつ
nukedashite shimaitai u zatta i gen o haku shimatsu
いつのまか目めしくなったのか
itsunomanika memeshiku natta no ka
はたまたなからこうだったのか
hata matawa nakara kōdatta no ka
飲み込んでしまいたい めまい 退屈なこの世界
nomikonde shimaitai memai taikutsuna kono sekai
自由自在 幽玄自在 常に中心的 自己なかのない姿
jiyūjizai yūgen jizai tsuneni chūshin-teki jiko naka no nai sugata
喉が枯れたって いぶし打ったって それもいい思い出
nodo ga kare tatte ibushi buttatte sore mo ī omoide
心を塞いで からにこもって 未熟な症状舞いて ほら
kokoro o fusaide kara ni komotte mijukuna shōsō maite hora
何も残っちゃいない 誰も相手にしちゃくれない
nani mo nokotcha inai dare mo aite ni shicha kurenai
風はなおんねえ
kaze wa naon'nē
鐘はたまんねえ
kane wa taman'nē
死んだようなもん
shinda yōna mon
だから
dakara
その目はなんだ まだおわっちゃいない未来
sono-me wa nanda mada owatcha inai mirai
息急いで ただ痛くて ただ痛くて 君の刃
iki isoide tada itakute tada itakute kimi no yaiba
それもわかってる 期待は視界見えない未来
sore mo wakatteru kitai wa shikai mienai mirai
また夜を越えて ただ痛くて ただ痛くて 模擬えていた
mata yoru o koete tada itakute tada itakute modaete ita
因果応報ね くたばってたまるかってインスパイヤして
ingaōhō ne kutabatte tamaru katte insupaiya shite
僕にもしも才能があるなら
boku ni moshimo sainō ga arunara
きらりきらりと夢を歌えたら
kirari kirari to yume o utaetara
幸せでいたいな うざったい言葉を吐くしまつ
shiawasede itai na u zatta i gen o haku shimatsu
美しいほどに障が出そうになる
utsukushī hodo ni hedo ga de-sō ni naru
皮膜熱見に細胞れてしまう
higami netami ni sainama rete shimau
自信を失ってく これが本当の僕みたい
jishin o ushinatte ku kore ga hontō no boku mitai
モブの人生
mobu no jinsei
これが運命
korega unmei
無敵にもなれぬまま
muteki ni mo narenu mama
時間がないんだ まだおわっちゃいない未来
jikan ga nai nda mada owatcha inai mirai
息急いで ただ痛くて ただ痛くて 君の刃
iki isoide tada itakute tada itakute kimi no yaiba
それもわかってる 期待は視界見えない未来
sore mo wakatteru kitai wa shikai mienai mirai
また夜を越えて ただ痛くて ただ痛くて 模擬えていた
mata yoru o koete tada itakute tada itakute modaete ita
因果応報ね くたばってたまるかってインスパイヤして
ingaōhō ne kutabatte tamaru katte insupaiya shite
息急いで ただ痛くて ただ痛くて 君の刃
iki isoide tada itakute tada itakute kimi no yaiba
それもわかってる 期待は視界見えない未来
sore mo wakatteru kitai wa shikai mienai mirai
また夜を越えて ただ痛くて ただ痛くて 模擬えていた
mata yoru o koete tada itakute tada itakute modaete ita
因果応報ね くたばってたまるかってインスパイヤして
ingaōhō ne kutabatte tamaru katte insupaiya shite
風はなおんねえ
kaze wa naon'nē
鐘はたまんねえ
kane wa taman'nē
死んだようなもん
shinda yōna mon
だから
dakara
その目はなんだ まだおわっちゃいない未来
sono-me wa nanda mada owatcha inai mirai
Tohiko (Ontsnapping)
Dromend in de ruimte, aan de rand van woorden
Draaiend en zwijgend, tussen de nachten door
Ik wil ontsnappen, die vervelende woorden spuwend
Wanneer is dit zo geworden?
Of was het altijd al zo?
Ik wil het inslikken, duizeligheid, deze saaie wereld
Vrij en ongebonden, mystiek en vrij, altijd centraal, zonder zelf
Zelfs als mijn stem hees is, zelfs als ik het moeilijk heb, het zijn goede herinneringen
Mijn hart afgesloten, opgesloten in mezelf, onvolwassen symptomen dansend, kijk
Er blijft niets over, niemand die me nog aanraakt
De wind blijft maar waaien
De klok blijft maar luiden
Het voelt als dood
Dus
Wat is dat voor een blik? De toekomst is nog niet voorbij
Ik hijg naar adem, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, jouw mes
Dat weet ik ook, verwachtingen zijn een toekomst die niet zichtbaar is
Weer de nacht over, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, ik deed alsof
Karma, ik ga niet zomaar dood, dat inspireert me
Als ik talent had
Zou ik sprankelend dromen kunnen zingen
Ik wil gelukkig zijn, die vervelende woorden spuwend
Zo mooi dat het bijna pijn doet
De hitte van de huid, cellen die zich samenknijpen
Ik verlies mijn zelfvertrouwen, dit is echt wie ik ben
Het leven van een massa
Dit is het lot
Zonder ooit onoverwinnelijk te worden
Er is geen tijd, de toekomst is nog niet voorbij
Ik hijg naar adem, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, jouw mes
Dat weet ik ook, verwachtingen zijn een toekomst die niet zichtbaar is
Weer de nacht over, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, ik deed alsof
Karma, ik ga niet zomaar dood, dat inspireert me
Ik hijg naar adem, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, jouw mes
Dat weet ik ook, verwachtingen zijn een toekomst die niet zichtbaar is
Weer de nacht over, het doet gewoon pijn, het doet gewoon pijn, ik deed alsof
Karma, ik ga niet zomaar dood, dat inspireert me
De wind blijft maar waaien
De klok blijft maar luiden
Het voelt als dood
Dus
Wat is dat voor een blik? De toekomst is nog niet voorbij