Requiem
ひろいあげたくすりゆびきみのおもかげはなくて
Hiroi ageta kusuriyubi kimi no omokage wa nakute
むきだされたがんきゅうはなにをうつしていたの
Mukidasareta gankyuu wa nani wo utsushite ita no
とおいそらはいろのそらから
Tooi sora haiiro no sora kara
ちのあめいのちのあめがふる
Chi no ame inochi no ame ga furu
はきだしたどろだらけのりそうかかげたきぼう
Hakidashita doro darake no risou kakageta kibou
だれのため？のこされるこどくなにもできずに
Dare no tame ? Nokosareru kodoku nanimo dekizuni
とおいそらいこくのかなたから
Tooi sora ikoku no kanata kara
ちりゆくさくらのはな
Chiriyuku sakura no hana
さよなら...わすれないであいしたあたたかなもの
Sayonara... Wasurenaide ai shita atatakana mono
きづいていたこのせかいにいばしょなどないこと
Kitzuite ita kono sekai ni ibasho nado nai koto
そのからだにそのすべてになみだのせんれいを
Sono karada ni sono subete ni namida no senrei wo
さよなら...わすれないでいきていたあかしを
Sayonara... Wasurenaide ikite ita akashi wo
つくりあげたげんいわれただいちにうつし
Tsukuri ageta genei wareta daichi ni utsushi
かわしたこえやくそくはむじょうなあらそいのあと
Kawashita koe yakusoku wa mujou na arasoi no ato
とおいそらはいろのそらでは
Tooi sora haiiro no sora de wa
みえないあなたのえがお
Mienai anata no egao
さよなら...わすれないですごしたたいせつなひび
Sayonara...wasurenaide sugoshita taisetsu na hibi
きづいていたこのせかいははたなくもろすぎたから
Kitzuite ita kono sekai wa hatanaku morosugita kara
とおざかるあのきせつはにどとかえらないけど
Toozakaru ano kisetsu wa nidoto kaeranai kedo
さよなら...わすれないでいきていたあかし
Sayonara... Wasurenaide ikite ita akashi
あふれるひがいをともし
Afureru hi ga i wo tomoshi
くずれたゆめがめをひらく
Kutzureta yume ga me wo hiraku
さよなら...わすれないであいしたあたたかなひと
Sayonara... Wasurenaide ai shita atatakana hito
いつの日にかこのせかいにひかりがさすまで
Itsu no hi ni ka kono sekai ni hikari ga sasu made
そのからだをそのすべてをだきしめあるくから
Sono karada wo sono subete wo dakishime aruku kara
さよなら...わすれないでいきていたあかしを
Sayonara... Wasurenaide ikite ita akashi wo
Requiem
Ik wil je herinneringen oprapen, maar je schaduw is verdwenen
De blootgestelde pijn, wat heeft het me getoond?
De verre lucht, een lucht vol kleuren
Bloedregen, levensregen valt neer
De modderige dromen die ik heb uitgespuugd, de hoop die ik omhoog houd
Voor wie is dit? Achtergelaten in eenzaamheid, niets kan ik doen
De verre lucht, van een ander land
De bloesems van de kersenboom die verwaaien
Vaarwel... vergeet niet de warme dingen die ik heb liefgehad
Ik besefte dat er in deze wereld geen plek voor me is
Die tranen, die alles in je lichaam zijn
Vaarwel... vergeet niet het bewijs dat ik heb geleefd
Wat ik heb opgebouwd, de oorsprong die ik heb genoemd, weerspiegelt de aarde
De stemmen en beloften die we uitwisselden, zijn de vruchteloze strijd
De verre lucht, niet de lucht van kleuren
Jouw glimlach is niet te zien
Vaarwel... vergeet niet de kostbare dagen die we samen hebben doorgebracht
Ik besefte dat deze wereld te fragiel was
Die seizoenen die ver weg zijn, komen nooit meer terug
Vaarwel... vergeet niet het bewijs dat ik heb geleefd
De overvloedige pijn verlicht ik
De gebroken dromen openen hun ogen
Vaarwel... vergeet niet de warme persoon die ik heb liefgehad
Tot de dag dat het licht weer in deze wereld schijnt
Zal ik je lichaam, alles van je, omarmen en verder lopen
Vaarwel... vergeet niet het bewijs dat ik heb geleefd.