Ilhas de Bruma
Ainda sinto os pés no terreiro
Onde os meus avós bailavam o pézinho
A bela Aurora e a Sapateia
É que nas veias corre-me basalto negro
E na lembrança vulcões e terramotos
Por isso é que eu sou das ilhas de bruma
Onde as gaivotas vão beijar a terra
Se no olhar trago a dolência das ondas
O olhar é a doçura das lagoas
É que trago a ternura das hortênsias
No coração a ardência das caldeiras
Por isso é que eu sou das ilhas de bruma
Onde as gaivotas vão beijar a terra
É que nas veias corre-me basalto negro
No coração a ardência das caldeiras
O mar imenso me enche a alma
E tenho verde, tanto verde a indicar-me a esperança
Eilanden van Mist
Ik voel nog steeds mijn voeten op de grond
Waar mijn grootouders dansten op de maat
De mooie Aurora en de Sapateia
Het zwarte basalt stroomt door mijn aderen
En in mijn herinnering vulkanen en aardbevingen
Daarom kom ik van de eilanden van mist
Waar de meeuwen de aarde zullen kussen
Als ik in mijn ogen de zachtheid van de golven draag
Is mijn blik de zoetheid van de meren
Ik draag de tederheid van de hortensia's
In mijn hart de vurigheid van de ketels
Daarom kom ik van de eilanden van mist
Waar de meeuwen de aarde zullen kussen
Het zwarte basalt stroomt door mijn aderen
In mijn hart de vurigheid van de ketels
De immense zee vult mijn ziel
En ik heb groen, zoveel groen dat me hoop geeft