Het Praathuislied (2)
Vroeger was het Praathuis
Vol vertier
Voor ieder dier
Voor ieder dier
Toen vloeide prik en grenadine
Rijkelijk, in overvloed
Toen draafde ik met porties noten
Toen was het GOED
Maar nu, kijk zelf maar
Het is niks meer
Eenzaam en verlaten
Staat het Praathuis in het woud
Je hoort geen dier meer
Vrolijk praten
De kachel uit
Alles is koud
En strakjes komt de Tand des Tijds
Die alles doet verslijten
Die alles doet vergaan
Dan zie je me staan grienen
Bij mijn ruine
Bij mijn ruine... (snik, snik)
La canción de la Casa de Conversación (2)
Antes era la Casa de Conversación
Llena de diversión
Para cada animal
Para cada animal
Entonces fluían refrescos y granadina
Abundantemente, en exceso
Entonces yo trotaba con porciones de nueces
Entonces todo era BUENO
Pero ahora, míralo por ti mismo
Ya no es nada
Solitaria y abandonada
La Casa de Conversación está en el bosque
Ya no se escucha a ningún animal
Hablar alegremente
La estufa apagada
Todo está frío
Y pronto llegará el Paso del Tiempo
Que todo desgasta
Que todo hace desaparecer
Entonces me verás llorar
Junto a mi ruina
Junto a mi ruina... (snif, snif)