Un Giudice
Cosa vuol dire avere
un metro e mezzo di statura,
ve lo rivelan gli occhi
e le battute della gente,
o la curiosità
d'una ragazza irriverente
che vi avvicina solo
per un suo dubbio impertinente:
vuole scoprir se è vero
quanto si dice intorno ai nani,
che siano i più forniti
della virtù meno apparente,
fra tutte le virtù
la più indecente.
Passano gli anni, i mesi,
e se li conti anche i minuti,
è triste trovarsi adulti
senza essere cresciuti;
la maldicenza insiste,
batte la lingua sul tamburo
fino a dire che un nano
è una carogna di sicuro
perché ha il cuore troppo
troppo vicino al buco del culo.
Fu nelle notti insonni
vegliate al lume del rancore
che preparai gli esami
diventai procuratore
per imboccar la strada
che dalle panche d'una cattedrale
porta alla sacrestia
quindi alla cattedra d'un tribunale
giudice finalmente,
arbitro in terra del bene e del male.
E allora la mia statura
non dispensò più buonumore
a chi alla sbarra in piedi
mi diceva "Vostro Onore",
e di affidarli al boia
fu un piacere del tutto mio,
prima di genuflettermi
nell'ora dell'addio
non conoscendo affatto
la statura di Dio.
Een Rechter
Wat betekent het om te hebben
anderhalve meter hoogte,
dat vertellen jullie de ogen
en de grappen van de mensen,
of de nieuwsgierigheid
dan een brutale meid
zei je komt dichterbij
door haar ongepaste twijfel:
ze wil ontdekken of het waar is
wat ze zeggen over dwergen,
dat zij de meest begaafden zijn
gelukkigst met de minst zichtbare deugd,
tussen alle deugden
de meest ongepaste.
De jaren gaan voorbij, de maanden,
en als je ze zelfs de minuten telt,
het is treurig om volwassen te zijn
zonder werkelijk te zijn gegroeid;
het roddelen houdt aan,
slaat met de tong op de trom
om te zeggen dat een dwerg
zeker een schoft is
omdat hij het hart te dichtbij heeft
te dichtbij bij het kontgat.
Het was in die slapeloze nachten
gewaakt bij het genoegens van wrok
waar ik de examens voorbereidde
worden advocaat
om de weg in te slaan
van de banken van een kathedraal
die leidt naar de sacristie
dan naar de lessenaar van een rechtbank
rechter uiteindelijk,
bemiddelaar op aarde van goed en kwaad.
En toen gaf mijn lengte
niet langer goed humeur
aan wie aan de beklaagdenbank stond
die tegen me zei "Edelachtbare",
en over te dragen aan de beul
was geheel mijn genoegen,
voor ik me knielde
in het uur van afscheid
aangezien ik helemaal niet wist
hoe lang God is.