Verranno a Chiederti Del Nostro Amore
Quando in anticipo sul tuo stupore
Verranno a crederti del nostro amore
A quella gente consumata nel farsi dar retta
Un amore così lungo
Tu non darglielo in fretta
Non spalancare le labbra ad un ingorgo di parole
Le tue labbra così frenate nelle fantasie dell'amore
Dopo l'amore così sicure a rifugiarsi nei sempre
Nell'ipocrisia dei mai
Non sono riuscito a cambiarti
Non mi hai cambiato lo sai
E dietro ai microfoni porteranno uno specchio
Per farti più bella e pesarmi già vecchio
Tu regalagli un trucco che con me non portavi
E loro si stupiranno
Che tu non mi bastavi
Digli pure che il potere io l'ho scagliato dalle mani
Dove l'amore non era adulto e ti lasciavo graffi sui seni
Per ritornare dopo l'amore
Alle carenze dell'amore
Era facile ormai
Non sei riuscita a cambiarmi
Non ti ho cambiata lo sai
Digli che I tuoi occhi me li han ridati sempre
Come fiori regalati a maggio e restituiti in novembre
I tuoi occhi come vuoti a rendere per chi ti ha dato lavoro
I tuoi occhi assunti da tre anni
I tuoi occhi per loro
Ormai buoni per setacciare spiagge con la scusa del corallo
O per buttarsi in un cinema con una pietra al collo
E troppo stanchi per non vergognarsi
Di confessarlo nei miei
Proprio identici ai tuoi
Sono riusciti a cambiarci
Ci son riusciti lo sai
Ma senza che gli altri non ne sappiano niente
Dirmi senza un programma dimmi come ci si sente
Continuerai ad ammirarti tanto da volerti portare al dito
Farai l'amore per amore
O per avercelo garantito
Andrai a vivere con Alice che si fa il whisky distillando fiori
O con un Casanova che ti promette di presentarti ai genitori?
O resterai più semplicemente
Dove un attimo vale un altro
Senza chiederti come mai?
Continuerai a farti scegliere
O finalmente sceglierai?
Ze Zullen Je Vragen Over Onze Liefde
Wanneer ze je verrassen met hun verbazing
Zullen ze geloven in onze liefde
Voor die mensen die zo moe zijn van het luisteren
Een liefde zo lang
Geef het niet snel weg
Open je lippen niet voor een stortvloed aan woorden
Je lippen zo terughoudend in de fantasieën van de liefde
Na de liefde zo zeker om te schuilen in de altijd
In de hypocrisie van nooit
Ik ben er niet in geslaagd je te veranderen
Je hebt me niet veranderd, dat weet je
En achter de microfoons zullen ze een spiegel brengen
Om je mooier te maken en me al oud te laten voelen
Geef ze een make-up die je niet bij mij droeg
En zij zullen zich verbazen
Dat ik niet genoeg voor je was
Zeg maar dat ik de macht uit mijn handen heb geworpen
Waar de liefde niet volwassen was en ik je krassen op je borsten liet
Om na de liefde
Terug te keren naar de tekorten van de liefde
Het was inmiddels gemakkelijk
Je bent er niet in geslaagd me te veranderen
Ik heb je niet veranderd, dat weet je
Zeg dat je ogen me altijd weer hebben gegeven
Als bloemen die in mei worden gegeven en in november worden teruggegeven
Je ogen als lege schalen voor wie je werk heeft gegeven
Je ogen aangenomen voor drie jaar
Je ogen voor hen
Nu goed genoeg om stranden te doorzoeken met de smoes van koraal
Of om in een bioscoop te duiken met een steen om je nek
En te moe om je ervoor te schamen
Om het te bekennen in mijn
Precies identiek aan de jouwe
Ze zijn erin geslaagd ons te veranderen
Ze zijn erin geslaagd, dat weet je
Maar zonder dat anderen er iets van weten
Zeg me zonder een plan, vertel me hoe het voelt
Zal je blijven bewonderen tot je jezelf aan je vinger wilt dragen?
Zal je liefde maken voor de liefde
Of om het gegarandeerd te krijgen?
Ga je samenwonen met Alice die whisky maakt van bloemen
Of met een Casanova die je belooft je aan je ouders voor te stellen?
Of blijf je gewoon
Waar het ene moment gelijk is aan het andere
Zonder je af te vragen waarom?
Zal je blijven kiezen
Of kies je eindelijk?