En Sång Om Oss
Men du, du är skön som livet,
en dikt nån skrivit, så kärleksfull.
Den sången hörs ibland,
rör sig från sagans land, en sång om oss,
och den skrevs för vår skull.
Vår tid, var som juni-kvällen,
som ett smultronställe, i kärt förvar.
Du var så vacker, så, någon jag tänkte på,
vi var nåt helt, som jag önskar fanns kvar.
Nu vaknar blommor på en äng,
som någon drömt om för längesen,
någon har vilat mot en stenmur,
som nu ger mig stöd.
Någon har suttit här nånstans,
och varit glad för allting var hans.
Någon har gråtit av förtvivlan,
kärleken var död.
Sjungit i sin nöd, det ger mig tröst.
Ännu.
Så spröd, dom den dröm man glömmer,
är den sång jag gömmer, uti min själ.
Den skapar bilden en, en gång för längesedan,
en sång om oss, och den skrevs för vår skull.
Det finns en stig uti min skog,
där nån gick först som kanske förstod,
någon som älskade att leva,
fast för längesen,
någon har vilat här nånstans,
och varit glad för allting var hans,
någon har gråtit av förtvivlan, kärleken var död,
sjungit i sin nöd, det ger mig tröst.
Ännu.
Vår tid, var som juni-kvällen,
som ett smultronställe, i kärt förvar.
Du var så vacker så, någon jag tänkte på,
vi var nåt helt, som jag önskar fanns kvar.
För du, du är skön som livet,
en dikt nån skrivit, så kärleksfull.
Den sången hörs ibland,
rör sig från sagans land, en sång om oss,
och den skrevs för vår skull.
Mhmm.
Una Canción Sobre Nosotros
Pero tú, eres hermosa como la vida,
un poema que alguien escribió, tan amoroso.
Esa canción se escucha a veces,
se mueve desde la tierra de los cuentos, una canción sobre nosotros,
y fue escrita para nosotros.
Nuestro tiempo, era como una noche de junio,
como un lugar de fresas, guardado con cariño.
Eras tan hermosa, sí, alguien en quien pensaba,
éramos algo completo, como desearía que aún existiera.
Ahora florecen las flores en un prado,
como alguien soñó hace mucho tiempo,
alguien se ha apoyado en un muro de piedra,
que ahora me da apoyo.
Alguien ha estado sentado aquí en algún lugar,
y estaba feliz porque todo era suyo.
Alguien ha llorado de desesperación,
el amor estaba muerto.
Cantó en su angustia, eso me reconforta.
Aún.
Tan frágil, como el sueño que se olvida,
es la canción que guardo, en mi alma.
Crea la imagen de una vez, hace mucho tiempo,
una canción sobre nosotros, y fue escrita para nosotros.
Hay un sendero en mi bosque,
donde alguien caminó primero, quizás entendió primero,
alguien que amaba vivir,
aunque hace mucho tiempo,
alguien ha descansado aquí en algún lugar,
y estaba feliz porque todo era suyo,
alguien ha llorado de desesperación, el amor estaba muerto,
cantó en su angustia, eso me reconforta.
Aún.
Nuestro tiempo, era como una noche de junio,
como un lugar de fresas, guardado con cariño.
Eras tan hermosa, sí, alguien en quien pensaba,
éramos algo completo, como desearía que aún existiera.
Porque tú, eres hermosa como la vida,
un poema que alguien escribió, tan amoroso.
Esa canción se escucha a veces,
se mueve desde la tierra de los cuentos, una canción sobre nosotros,
y fue escrita para nosotros.
Mhmm.