395px

Perdido príncipe

Farba

Zagubiony ksi¹¿ê

Mówi³, ¿e nie ma po co ¿yæ.
T³umaczy³ siê, ¿e nie ma nic,
Bo straci³ dom i m³odzieñcze sny.
Nie mia³ si³y by opanowaæ ³zy.

Kolejny dzieñ nie cieszy³ go..
I nie czeka³ na pierwszy promyk s³oñca.
Nie uœmiecha³ siê wci¹¿ ociera³ ³zy.
Myœla³ "jestem sam, mo¿e jestem z³y?"

By³ jak mg³a, niewidzialny, tajemniczy.
By³ jak kruchy ró¿y kwiat, delikatny.
By³ jak cichy wiatr, ca³kiem wolny,
lecz samotny, jak ocean bez dna,
nieszczêœliwy.

Mówi³, ¿e to nie jego œwiat.
Pragn¹³ wróciæ tam, gdzie siê rodzi dusza,
Gdzie zostawi³ t¹ najwa¿niejsz¹ rzecz.
Wielk¹ przyjaŸñ i mi³oœæ ponad œmieræ.

By³ jak mg³a, niewidzialny, tajemniczy.
By³ jak kruchy ró¿y kwiat, delikatny.
By³ jak cichy wiatr, ca³kiem wolny,
lecz samotny, jak ocean bez dna,
nieszczêœliwy m³ody cz³owiek.

Wiêc dalej idŸ, mój zagubiony ksi¹¿ê.
Szukaj szczêœcia, ja wiem, ze odnajdziesz je.
I odzyskasz swe m³odzieñcze sny,
Bo nie jesteœ sam ... I nie jesteœ z³y...

Perdido príncipe

Él dijo que no hay razón para irse.
Se justificaba diciendo que no hay nada,
Porque perdió su hogar y los sueños de juventud.
No tenía fuerzas para contener las lágrimas.

Otro día no lo alegraba,
Y no esperaba el primer rayo de sol.
No sonreía, seguía secándose los ojos.
Pensaba 'estoy solo, tal vez soy malo'.

Era como la niebla, invisible, misterioso.
Era como una frágil rosa, delicado.
Era como el viento suave, completamente libre,
Pero solitario, como un océano sin fondo,
infeliz.

Él dijo que este no era su mundo.
Anhelaba regresar donde nace el alma,
Donde dejó lo más importante.
Una gran amistad y amor por encima de la muerte.

Era como la niebla, invisible, misterioso.
Era como una frágil rosa, delicado.
Era como el viento suave, completamente libre,
Pero solitario, como un océano sin fondo,
infeliz joven.

Así que sigue adelante, mi príncipe perdido.
Busca la felicidad, sé que la encontrarás.
Y recuperarás tus sueños de juventud,
Porque no estás solo... Y no eres malo...

Escrita por: Joanna Kozak