395px

Príncipe Perdido

Farba

Zagubiony książę

Mówił, że nie ma po co żyć
Tłumaczył się, że nie ma nic
Bo stracił dom i młodzieńcze sny
Nie miał siły, by opanować łzy

Kolejny dzień nie cieszył go
I nie czekał na pierwszy promyk słońca
Nie uśmiechał się, wciąż ocierał łzy
Myślał: Jestem sam, może jestem zły?

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy

Mówił, że to nie jego świat
Pragnął wrócić tam, gdzie się rodzi dusza
Gdzie zostawił tą najważniejszą rzecz
Wielką przyjaźń i miłość ponad śmierć

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy (hej-yeah, hej-yeah)

Był jak mgła, niewidzialny, tajemniczy
Był jak kruchy róży kwiat, delikatny
Był jak cichy wiatr, całkiem wolny
Lecz samotny, jak ocean bez DNA
Nieszczęśliwy

Więc dalej idź mój zagubiony książę
Szukaj szczęścia, ja wiem, że odnajdziesz je
I odzyskasz swe zagubione sny
Bo nie jesteś sam i nie jesteś zły

Príncipe Perdido

Dijo que no había razón para vivir
Se justificaba, que no tenía nada
Porque perdió su hogar y sueños de juventud
No tenía fuerzas para contener las lágrimas

Otro día no lo alegraba
Y no esperaba el primer rayo de sol
No sonreía, siempre se secaba las lágrimas
Pensaba: Estoy solo, ¿será que soy malo?

Era como una niebla, invisible, misterioso
Era como una frágil flor de rosa, delicado
Era como un viento suave, completamente libre
Pero solitario, como un océano sin ADN
Desdichado

Dijo que este no era su mundo
Anhelaba volver a donde nace el alma
Donde dejó lo más importante
Una gran amistad y amor más allá de la muerte

Era como una niebla, invisible, misterioso
Era como una frágil flor de rosa, delicado
Era como un viento suave, completamente libre
Pero solitario, como un océano sin ADN
Desdichado (hey-sí, hey-sí)

Era como una niebla, invisible, misterioso
Era como una frágil flor de rosa, delicado
Era como un viento suave, completamente libre
Pero solitario, como un océano sin ADN
Desdichado

Así que sigue adelante, mi príncipe perdido
Busca la felicidad, sé que la encontrarás
Y recuperarás tus sueños perdidos
Porque no estás solo y no eres malo

Escrita por: Joanna Kozak, Adam Drywa, Artur Przygoda, Jacek Woźniak