395px

Je Zwarte Druivenogen

Fatih Kısaparmak

Üzüm Karası Gözlerin

Hiç kimse senin kadar sevilmedi
Aklımı firara vemişim zaten
Bir siiri kıskandıran gözlerinle
Yak beni

Yıllar gecti unutmadım
Unutmadım aklımda
Yasananlar bir tarafa
Ogüzelerin saklımda

Yıllar gecti unutmadım
Unutmadım aklımda
Yasananlar bir tarafa
Ah ogüzelerin saklımda

O gidiş ayrılıktan daha bir zordu
Bu gizli sessiz veda inan cok koydu
Kimbilir kaç yıl gecti
Kaç sene oldu
Unuttamadım afedemedim

Seni nasıl sevmeşim
Neler neler vermişim
Su yollara düsmüsüm
Gelde kurtar beni

Seni nasıl sevmeşim
Neler neler vermişim
Su yollara düsmüsüm
Gelde güldür beni

Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kursun yarası sözlerin
Süründürür beni

Yıllar varki yüreğimde gittiğin gün kanıyor
Üzüm karası gözlerin hasreti yanıyor
Yıllar varki yüreğimde gittiğin gün kanıyor
Ogüzel gözlerin hasreti ta suramda yanıyor

Sen benim ilk göz ağrım ilk yanılısım
Sen benim aldanısım aşkta yanlısım
Çekip gittiğin günden beri yanmısım
Unutamadım afedemedim

Seni nasıl sevmesim
Neler neler vermişim
Su yollara düsmüsüm
Gelde kurtar beni

Seni nasıl sevmesim
Neler neler vermişim
Su yollara düsmüsüm
Gelde güldür beni

Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kursun yarası sözlerin
Süründürür beni

Büzları üsüten boskura yazdım
Ve denizden yeni cıkmıs rüzgarlarla geldim
Kurudalları bastıkca kırılan eylül
Üzüm karası bir hasrette soyunmusken dökülmüsken
Kursunlara dizilirken susus denizler
Kapattım penceresini ömrümün
Çektim perdesini
Hazırım
Yak beni

Üzüm karası gözlerin
Öldürür beni
Kursun yarası sözlerin
Süründürür beni

Öldürür beni

Je Zwarte Druivenogen

Niemand is zo geliefd als jij
Ik heb mijn verstand al verloren
Met jouw ogen die zelfs een gedicht jaloers maken
Verbrand me

Jaren zijn voorbij, ik ben je niet vergeten
Ik ben je niet vergeten, je zit in mijn hoofd
Wat er is gebeurd, laat dat maar zo
Je schoonheid zit in mijn hart

Jaren zijn voorbij, ik ben je niet vergeten
Ik ben je niet vergeten, je zit in mijn hoofd
Wat er is gebeurd, laat dat maar zo
Ah, je schoonheid zit in mijn hart

Die afscheidsweg was nog moeilijker
Dit stille, geheime afscheid deed echt pijn
Wie weet hoeveel jaren zijn verstreken
Hoeveel jaren zijn er voorbij gegaan
Ik kon je niet vergeten, ik kon je niet vergeven

Hoe kan ik je niet liefhebben
Wat heb ik allemaal gegeven
Ik ben op deze wegen gevallen
Kom en red me

Hoe kan ik je niet liefhebben
Wat heb ik allemaal gegeven
Ik ben op deze wegen gevallen
Kom en laat me lachen

Je zwarte druivenogen
Doden me
De wonden van je woorden
Doen me lijden

Jaren zijn verstreken, mijn hart bloedt sinds je ging
De hunkering naar je zwarte druivenogen brandt
Jaren zijn verstreken, mijn hart bloedt sinds je ging
De hunkering naar je mooie ogen brandt in mijn ziel

Jij bent mijn eerste pijn, mijn eerste vergissing
Jij bent mijn misleiding, mijn verkeerde liefde
Sinds de dag dat je wegging, heb ik gebrand
Ik kon je niet vergeten, ik kon je niet vergeven

Hoe kan ik je niet liefhebben
Wat heb ik allemaal gegeven
Ik ben op deze wegen gevallen
Kom en red me

Hoe kan ik je niet liefhebben
Wat heb ik allemaal gegeven
Ik ben op deze wegen gevallen
Kom en laat me lachen

Je zwarte druivenogen
Doden me
De wonden van je woorden
Doen me lijden

Ik schreef deze woorden die de lucht bedekken
En ik kwam met de winden die net uit de zee kwamen
De dorre takken breken in september
Terwijl de zwarte druiven in een hunkering zijn ontbloot
Terwijl de zeeën stil zijn en zich verzamelen
Sluit ik het raam van mijn leven
Ik trok het gordijn dicht
Ik ben er klaar voor
Verbrand me

Je zwarte druivenogen
Doden me
De wonden van je woorden
Doen me lijden

Doden me

Escrita por: