Var Mısın
Horasan'dan getirmişler fidemi
Bin senedir unutmadım dedemi
Anadolu toprağında filizlenmişim
Bilge atam rüyasını görmüş de
Yeşermişim göğermişim burada
Gün gelmiş
Solucanlar haşereler musallat olmuş koca gövdeme
Göğsümde kuduz fırtınaları patlamış ihanetin
Gün gelmiş
Erimez karlar çökmüş üstüme
Gün olmuş
Suya hasret çöllerin çatlak dudağında
Kurumuş yapraklarım
Gel gör ki
Ne yıkılmış ne de çökmüşüm
Gelecek baharlar için yaprak dökmüşüm
Hey Anadolum
Sen saksılara sığacak çınar mısın
Yeniden doğmaya var mısın
Uzak değil Anadolu
Dört bir yanı dostla dolu
Bir başkadır tozlu yolu
Gel gidelim var mısın
Yeşil yeşil ovaları
O fedakar anaları
Bizim olan diyarları
Gel görelim var mısın
Soyumuzu kanımızı
candan yakın canımızı
Gerçek olan yanımızı
Gel sevelim var mısın
Pırıl pırıl o gözleri
Söz söylemez dilleri
Nasır olmuş elleri
Gel öpelim var mısın
Kötü günde aramadık
Yarasını saramadık
Onlar öldü biz yaşadık
Gel ölelim var mısın
¿Te animas?
Desde Horasan trajeron mi semilla
Hace mil años que no olvido a mi abuelo
He brotado en la tierra de Anatolia
Mi sabio ancestro soñó y
He crecido y florecido aquí
Ha llegado el día
Gusanos, plagas han invadido mi robusto cuerpo
En mi pecho estallan furiosas tormentas de traición
Ha llegado el día
La nieve no se derrite, se ha posado sobre mí
Ha llegado el día
En los resecos labios de los desiertos sedientos
Mis hojas se han secado
Ven y mira
Ni he caído ni me he derrumbado
He dejado caer mis hojas para las próximas primaveras
Hey Anatolia
¿Eres un ciprés que cabe en una maceta?
¿Estás dispuesto a renacer?
Anatolia no está lejos
Rodeada de amigos por todas partes
El polvoriento camino es especial
Ven, vamos, ¿te animas?
Los verdes campos
Esas madres sacrificadas
Las tierras que nos pertenecen
Ven y veamos, ¿te animas?
Nuestra sangre, nuestra vida
Nuestros seres queridos cercanos
Nuestra verdadera esencia
Ven y amémonos, ¿te animas?
Esos ojos brillantes
Sus lenguas silenciosas
Sus manos endurecidas
Ven y besémonos, ¿te animas?
En los malos tiempos no nos hemos buscado
No hemos podido curar sus heridas
Ellos murieron, nosotros vivimos
Ven y muramos juntos, ¿te animas?