Abschied
Oh Täler weit, oh Höhen, oh schöner grüner Wald
Du meiner Lust und Wehen Aufenthalt
Da draußen, stets betrogen, saust die wilde Welt
Schlag den Bogen nun um mich, du grünes Zelt
Da steht im Wald geschrieben ein stilles, ernstes Wort
Von rechtem Tun und Lieben und des Menschen Hort
Ich habe treu gelesen die Worte, schlicht und wahr
Und durch mein ganzes Wesen drang es unaussprechlich klar
Bald werd ich dich verlassen und in die Fremde geh´n
Auf buntbewegten Gassen des Lebens Schauspiel seh´n
Und mitten in dem Leben wird deine Urgewalt
Mich Einsamen erheben, so wird mein Herz nicht alt
Afscheid
Oh dalen wijd, oh hoogten, oh mooie groene woud
Jij, verblijf van mijn vreugde en pijn
Daarbuiten, steeds bedrogen, raast de wilde wereld
Sla nu de boog om mij heen, jij groene tent
Daar staat in het woud geschreven een stille, serieuze zin
Over recht doen en liefhebben en de schuilplaats van de mens
Ik heb trouw gelezen de woorden, eenvoudig en waar
En door mijn hele wezen drong het onuitsprekelijk helder
Spoedig zal ik je verlaten en naar het buitenland gaan
Op kleurrijke straten van het leven's schouwspel zien
En midden in het leven zal jouw oerkracht
Mij, eenzame, verheffen, zo zal mijn hart niet verouderen