Geçmişe Yolculuk
Bugün kendimi kuru yapraklarla kaplı
Çıkmaz bir sokağa benzetiyorum
Sadece o sokakta yaşayanlar
Üzerimden gelip geçiyor
Bugün kendimi odalarından çoğu boş
Bazen dolan bir otel gibi hissediyorum
İÇimden ne hayatlar ne hikâyeler ne aşklar
Geçip gidiyor
Ben böyle değildim
Ne zaman kayboldum
Rüzgârla dans ederdim
Ne zaman savruldum
Bir ses duydum
Geçmiş zamandan
Bir ses duydum
Küçük bir kızdan
Bir bilet istiyorum
Sadece gidiş olsun
Çocukluğun saflığına
Gidip orda yaşamam gerek
Bilet istiyorum
Tek kişilik olsun
Yarına çıkabilmem için
Heyecanı hatırlamam gerek
Bugün kendimi parktaki bir bank gibi
Sessiz ve sabit hissediyorum
Geceleri üzerimde şehrin ışıkları
Yatıp uyuyor
Bugün kendimi tonlarca yük taşıyan
Gemilerin denizi gibi hissediyorum
Kaldırma kuvvetim var
Ama şehrin atıkları içime akıyor
Viaje al pasado
Hoy yo mismo cubierto con hojas secas
Es como un callejón sin salida
Sólo los que viven en esa calle
Se me viene encima
Hoy yo mismo vacio la mayoría de las habitaciones
A veces me siento como un hotel lleno
Ni vidas, ni historias, ni amor dentro de mí
Está pasando
Yo no era así
¿Cuándo me perdí?
Solía bailar con el viento
¿Cuándo me dieron un golpe?
Oí una voz
Tiempo pasado
Oí una voz
De una niña
Quiero un boleto
Solo ponlo en marcha
A la pureza de la infancia
Tengo que ir a vivir allí
Quiero entradas
Que sea una sola persona
Así que puedo salir mañana
Necesito recordar la emoción
Hoy me siento como un banco en el parque
Me siento tranquilo y estable
Las luces de la ciudad en mí por la noche
Está durmiendo
Hoy me llevo toneladas de carga
Me siento como el mar de los barcos
Tengo un aventón
Pero el desperdicio de la ciudad fluye hacia mí